 |
| Στέγη - εμπόρευμα: Σπίτια που κοστίζουν χρυσάφι και μια νέα γενιά ομήρων στις τράπεζες |
Πάνω από 15.000 στεγαστικά δάνεια, συνολικής αξίας άνω των 1,8 δισ. ευρώ, εγκρίθηκαν μέσω του «Σπίτι μου ΙΙ». Με το πρόγραμμα να λήγει στις 31 Αυγούστου, η κυβέρνηση κομπάζει για την απορρόφηση των κονδυλίων και ετοιμάζει το «Σπίτι μου ΙΙΙ». Τράπεζες, κατασκευαστικές και εταιρείες real estate τρίβουν τα χέρια τους για το «ζέσταμα» της αγοράς, την ώρα που εκκολάπτεται μια νέα γενιά ομήρων στους τραπεζικούς ομίλους. Είναι ενδεικτικά τα εξής στοιχεία του ΔΝΤ: Από το 2016 οι τιμές των κατοικιών αυξήθηκαν κατά 85% και ένα μέσο νοικοκυριό χρειάζεται 24 χρόνια αποταμίευσης μόνο για μια προκαταβολή 30% επί της αξίας του σπιτιού. Τα δάνεια που δίνονται με τα διάφορα κυβερνητικά και ευρωπαϊκά προγράμματα δεν είναι για όλους - υπάρχουν αυστηρά κριτήρια στις χορηγήσεις - και παράλληλα είναι σταγόνα στον ωκεανό των απαιτήσεων που έχει η αγορά και η διατήρηση ενός σπιτιού από νέα κυρίως νοικοκυριά.
Συγκρίνοντας το υψηλό απόθεμα κατοικιών ανά κάτοικο με τη δυσκολία των νοικοκυριών να αποκτήσουν στέγη, το ΔΝΤ μιλάει για ελληνικό «στεγαστικό παράδοξο». Ομως μόνο τέτοιο δεν είναι. Τίποτα «παράδοξο» δεν έχει η δυσκολία του λαού να βάλει ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι του ή να κρατήσει αυτό που έχει, με τις τιμές στα ύψη από τη μια, τις τράπεζες και τα funds να καραδοκούν από την άλλη. Γι' αυτό σύμφωνα με στοιχεία του ΔΝΤ, το 67% των νοικοκυριών ανησυχούν για την εύρεση ή τη διατήρηση κατάλληλης στέγης μέσα στα επόμενα ένα - δύο χρόνια. Η στέγη - εμπόρευμα είναι η αιτία για τέτοιες «παραδοξότητες» της καπιταλιστικής οικονομίας, που στο κυνήγι του μεγαλύτερου κέρδους αφήνει άστεγα τα όνειρα και τις προσδοκίες των νέων για μια σύγχρονη κατοικία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου