Γιατί η επιδημία του Κορονοϊού δοκιμάζει και τα όρια λειτουργίας και ασφάλειας του διαδικτύου

Του Ηλία Αλεξανδρή

Σχεδόν όλος ο πλανήτης παρακολουθεί, μπροστά σε οθόνες τηλεόρασης και υπολογιστών,  με κομμένη ανάσα την εξάπλωση της πανδημίας του Κορωνοϊού και τα τραγικά στατιστικά στοιχεία με τις εκατόμβες των θυμάτων αυτής της παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης που εξελίσσεται μέρα με την μέρα σε μια προαναγγελθείσα παγκόσμια καταστροφή με απρόβλεπτες συνέπειες σε όλες τους τομείς της ζωής μας όπως την γνωρίζαμε μέχρι σήμερα.

Τα Δημόσια Συστήματα Υγείας στην Ευρώπη, την Αμερική -και τον υπόλοιπο Δυτικό κόσμο- που για δεκαετίες υποβαθμίσθηκαν και υποχρηματοδοτήθηκαν λόγω των νεοφιλελεύθερων πολιτικών προώθησης των ιδιωτικοποιήσεων της Δημόσιας Υγείας, βρέθηκαν, σε συνθήκες πανδημίας, στο επίκεντρο μιας φονικής "καταιγίδας", χωρίς επαρκή αριθμό ΜΕΘ, εντελώς απροετοίμαστα να αντιμετωπίσουν τις ραγδαία αυξανόμενες ανάγκες περίθαλψης των ασθενών του Covid-19, αναγκάζοντας τις περισσότερες κυβερνήσεις να εφαρμόσουν απίστευτα -στα όρια της καταστολής της Δημοκρατίας- μέτρα εκτεταμένης καραντίνας και μαζικού εγκλεισμού της πλειοψηφίας των πολιτών σε κάθε χώρα.

Καθώς οι κοινωνίες υποχρεώνονται ήδη για αρκετές εβδομάδες να ακολουθήσουν αυτά τα μέτρα εγκλεισμού και απομόνωσης "αορίστου χρόνου" του τύπου "Μένουμε Σπίτι", η καθημερινή χρήση του διαδικτύου αυξήθηκε κατακόρυφα για την κάλυψη ή υποκατάσταση καθημερινών ανθρώπινων αναγκών σε αυτή η νέα κατάσταση "αποστασιοποίησης".

Ο μεγάλος χρόνος παραμονής στο σπίτι, δημιούργησε ξαφνικά πολύ "ελεύθερο χρόνο" που έρχεται να καλύψει η διαδικτυακή συνδρομητική τηλεόραση αλλά και η  δωρεάν παρακολούθηση ταινιών, συναυλιών  κλπ που βρίσκονται στο διαδίκτυο, και ταυτόχρονα διαμορφώθηκαν αυξημένες ανάγκες για ενημέρωση, βιντεοκλήσεις, τηλεδιασκέψεις, τηλ-εκπαίδευση,  τηλε-εργασία καθώς και αγορές αγαθών πρώτης ανάγκης μέσω διαδικτύου.

Έτσι μαζί με τα Δημόσια Συστήματα Υγείας, σε αυτές τις νέες απρόβλεπτες  συνθήκες δοκιμάζονται παγκοσμίως και τα όρια λειτουργίας και ασφαλείας του διαδικτύου.

Οριακές συνθήκες λειτουργίας του διαδικτύου

Αυτό συμβαίνει γιατί μπορεί το σημερινό "γρήγορο" Internet να παρέχει πολύ υψηλές ταχύτητες και χωρητικότητα μετάδοσης δεδομένων, όμως αυτές του οι επιδόσεις δεν έχουν σχεδιασθεί ώστε να παρέχεται η πλήρης διαθεσιμότητα τους σε συνθήκες ζήτησης από πάνω από 50% των χρηστών, και μάλιστα συνθήκες ζήτησης υψηλών απαιτήσεων όπως αυτές που διαμορφώνονται από την διαρκή μετάδοση μεγάλου όγκου δεδομένων στην παρακολούθηση διαδικτυακής τηλεόρασης υψηλής ευκρίνειας, των πολλών ταυτόχρονων βιντεοκλήσεων και τηλεδιασκέψεων, της σύγχρονης -με μετάδοσης εικόνας και ήχου- τηλεκπαίδευσης κλπ.

Αυτή η  διαρκής και "υπερφορτωμένη" ταυτόχρονη  ζήτηση διαθεσιμότητας και ταχύτητας μετάδοσης τεράστιου όγκου δεδομένων  από τους περισσότερους χρήστες του διαδικτύου έχει δύο άμεσες συνέπειες που ήδη αρκετοί έχουμε αντιληφθεί.

Καταρχήν, τα ηλεκτρονικά κυκλώματα μετάδοσης και μεταγωγής δεδομένων -στο τμήμα υποδομών του διαδικτύου που χρησιμοποιεί  καλώδια χαλκού- όταν λειτουργούν σε διαρκείς συνθήκες υψηλής ταχύτητας μετάδοσης υπερθερμαίνονται συνεχώς με ολοένα αυξανόμενη την πιθανότητα η διάρκεια της υπερθέρμανσής να ξεπεράσει τις προδιαγραφές λειτουργίας τους.

Αυτό, όσο διαρκεί αυτή οριακή κατάσταση ζήτησης, έχει σαν άμεσο αποτέλεσμα είτε την αυτόματη μείωση της ταχύτητας μετάδοσης δεδομένων για να ικανοποιηθούν όσο γίνεται περισσότεροι χρήστες και για να μειωθεί η θερμοκρασία λειτουργίας των κυκλωμάτων είτε -και- την διαρκή λειτουργία σε υψηλές ταχύτητες περιστροφής των ανεμιστήρων στα συστήματα ψύξης των κυκλωμάτων αυξάνοντας την πιθανότητα και την συχνότητα βλάβης και θέσης εκτός λειτουργίας των τοπικών βρόγχων μετάδοσης που υποστηρίζονται από τα κατεστραμμένα κυκλώματα.

Αυτοί είναι και οι κύριοι λόγοι που αρκετά συχνά παρατηρούμε όσο "Μένουμε Σπίτι" όλο και περισσότερες και πιο συχνές μειώσεις στην ταχύτητα μετάδοσης αλλά και κάποιες διακοπές σύνδεσης στο διαδίκτυο που σε κάποιες περιπτώσεις μετατρέπονται για τους άτυχους σε ολιγοήμερη -μέχρι τώρα-  απώλεια της πρόσβασης στο διαδίκτυο λόγω βλάβης.

Οι πάροχοι του διαδικτύου βρίσκονται έτσι απέναντι σε μια νέα ιδιαίτερα απαιτητική πρόκληση, αφενός μεν να διατηρήσουν, σε αυτές τις οριακές συνθήκες, σε ικανοποιητικό βαθμό τις ταχύτητες μετάδοσης -την ταχύτητα δηλαδή του "γρήγορου" Internet- αλλά και αφ' ετέρου να διασφαλίσουν την ίδια την διαθεσιμότητα πρόσβασης στις υπηρεσίες και τις υποδομές του διαδικτύου αντιμετωπίζοντας τις συχνές βλάβες που παρουσιάζονται.

Και επειδή η αποκατάσταση βλαβών απαιτεί σε πολλές περιπτώσεις την αντικατάσταση ηλεκτρονικών κυκλωμάτων που εισάγονται από το εξωτερικό και παράγονται κυρίως στην Κίνα, όσο διαρκεί η πανδημία που έχει οδηγήσει σε προβλήματα το διεθνές εμπόριο και την διακίνηση εμπορευμάτων, τα αποθέματα διαθέσιμων ανταλλακτικών λιγοστεύουν με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει για την λειτουργία των υποδομών λειτουργίας των διαδικτύου όσο περισσότερο διαρκεί αυτή η κατάσταση ...

Η ασφαλής χρήση του διαδικτύου όσο "Μένουμε Σπίτι" 

Καλό θα είναι να σκεφτούμε ότι εκτός από όλους εμάς που έχουμε περισσότερο χρόνο αφού "Μένουμε Σπίτι" κάνοντας "καλή" χρήση του διαδικτύου, περισσότερο χρόνο έχουν πιθανότατα και όσοι μπορούν να αξιοποιήσουν το διαδίκτυο για την εξαπάτηση μας ή και hackers για την υποκλοπή δεδομένων μας και την πρόκληση ζημιάς στους υπολογιστές και τις συσκευές που χρησιμοποιούμε για την πρόσβαση στο διαδίκτυο.

Αυτό μάλιστα είναι όλο και  πιθανότερο να συμβεί σε κάποιον από εμάς, αφού η αυξανόμενη χρήση του διαδικτύου για ηλεκτρονικές "ανέπαφες" αγορές  από όλο και περισσότερους χρήστες αποτελεί δέλεαρ αλλά και ιδανικό "περιβάλλον" για την αύξηση περιστατικών ηλεκτρονικής εξαπάτησης, ειδικά όταν προστίθενται πολλοί νέοι χρήστες που δεν έχουν επαρκή εμπειρία στην χρήση υπολογιστών αλλά και γνώση των διαδικασιών ασφαλείας που εφαρμόζονται από τα ηλεκτρονικά καταστήματα στο διαδίκτυο.

Επιπλέον σε αυτές τις συνθήκες μαζικού εγκλεισμού στο σπίτι με το διαδίκτυο, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τα συστήματα ηλεκτρονικής αλληλογραφίας (e-mail) και μηνυμάτων να χρησιμοποιούνται με μεγάλη συχνότητα και κατά κόρο για να καλύψουν ανάγκες άμεσης επικοινωνίας και ανταλλαγής πληροφοριών σχετικά με την εν εξελίξει πανδημία του Κορωνοϊού, διαμορφώνονται ίσως οι τέλειες συνθήκες για την ταχεία διασπορά και εξάπλωση ιών υπολογιστών (virus) που μπορεί να προκαλέσουν σοβαρή βλάβη στον υπολογιστή μας ή να χρησιμοποιηθούν για την υποκλοπή δεδομένων και την ηλεκτρονική μας εξαπάτηση άμεσα ή σε μεταγενέστερο χρόνο.

Σκεφτείτε πόσα e-mail ή πόσα βίντεο που λάβατε πρόσφατα  με θέματα σχετικά με τον Κορωνοϊό  ανοίξατε χωρίς καν να δείτε ακριβώς ποιος σας τα στέλνει και θα καταλάβετε τις διαστάσεις και την ένταση του προβλήματος ασφαλείας που δημιουργείται όσο περισσότερο διαρκούν οι ειδικές συνθήκες μαζικού εγκλεισμού και καραντίνας κατ οίκον...

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω είναι πολύ σημαντικό να θυμόμαστε και να εφαρμόζουμε, τώρα ακόμα περισσότερο, κάποια βασικά αλλά πολύ χρήσιμα μέτρα προστασίας και ασφαλείας, που ούτως ή άλλως πρέπει να τηρούμε πάντα όταν χρησιμοποιούμε το διαδίκτυο, δηλαδή :

• Όσοι δεν το έχουν ήδη κάνει να εγκαταστήσουν ένα καλό πρόγραμμα -υπάρχουν και αρκετά δωρεάν- προστασίας από ιούς υπολογιστών (antivirus) το οποίο θα πρέπει να ενημερώνεται συχνά ώστε να είναι αποτελεσματικό απέναντι σε νέους ιούς, 
• Να μην ανοίγουμε ποτέ μηνύματα ή αρχεία που λαμβάνουμε στο διαδίκτυο από άτομα που δεν γνωρίζουμε 
• Να μην πραγματοποιούμε αγορές σε ηλεκτρονικά καταστήματα που μπήκαμε ή βρήκαμε από κάποιο σύνδεσμο που λάβαμε με κάποιο e-mail από άγνωστο αποστολέα 
• Πριν πραγματοποιήσουμε ηλεκτρονικές αγορές σε ηλεκτρονικά καταστήματα στο διαδίκτυο να διασταυρώνουμε μέσω άλλων χρηστών ή άλλων κριτικών / πληροφοριών στο διαδίκτυο ότι βρισκόμαστε στην επίσημη σελίδα του ηλεκτρονικού καταστήματος καθώς και τους φορείς ασφάλειας των συναλλαγών και τις εγγυήσεις προστασίας μας απέναντι σε υποκλοπή των δεδομένων μας, ειδικά όσων σχετίζονται με τα στοιχεία πιστωτικών καρτών ή και τραπεζικών λογαριασμών μας. 

Σε κάθε περίπτωση όσο "Μένουμε σπίτι",  η ασφαλής χρήση του διαδικτύου δεν μας προστατεύει απλά από απώλεια χρημάτων ή άλλου είδους εξαπάτησή μας αλλά κυρίως μας επιτρέπει να προστατέψουμε τους υπολογιστές και τις συσκευές με τις οποίες έχουμε πρόσβαση στο διαδίκτυο, για να μπορούμε να συνεχίσουμε να επικοινωνούμε με όσους βρισκόμαστε αναγκαστικά μακρυά και να κάνουμε "καλή" χρήση των όποιων πλεονεκτημάτων μπορεί να έχουμε από τις ηλεκτρονικές δημόσιες υπηρεσίες άμεσης ανάγκης αλλά και τις αναγκαίες υπηρεσίες και προϊόντα από αξιόπιστα ηλεκτρονικά καταστήματα.

***

Τέλος είναι χρήσιμο να θυμόμαστε ότι σε αυτές τις "έκτακτες" συνθήκες η συνετή χρήση του διαδικτύου και κυρίως για την διατήρηση της κοινωνικότητάς μας έστω και εξ αποστάσεως, και όχι απλά παρακολουθώντας βιντεάκια "για να περνάει η ώρα", μπορεί να μας αφήσει χρόνο για να διαβάσουμε ένα καλό βιβλίο, ή και να σκεφτούμε όλοι τι δεν κάναμε καλά και φτάσαμε ως εδώ, τι θα πρέπει να αναθεωρήσουμε, αλλά κυρίως τι θα πρέπει να διεκδικήσουμε στην μετά την πανδημία περίοδο για όσα μας λένε ότι θα αλλάξουν.

Την επόμενη ημέρα, να είμαστε όλοι σωματικά, ψυχικά και πνευματικά υγιείς και κυρίως παρόντες για να αλλάξουμε, με την δική ενεργή συμμετοχή, όσα  πρέπει να αλλάξουν προς όφελος των πολλών... και να ξανακερδίσει η ΖΩΗ και ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ενάντια σε κάθε είδους θάνατο και σκοτάδι.

ΥΓ1. Με την σκέψη και τις ευχές για ανάρρωση σε όσους ασθενείς από τον Κορωνοϊό δίνουν αγώνα για την ζωή τους, ας συνεχίσουμε την προσπάθεια μας για να προστατευθεί και να βελτιωθεί η υγεία ΟΛΩΝ μας τώρα και στο μέλλον...

ΥΓ2. Με την ευχή και την υπόσχεση ότι το συντομότερο θα βρεθούμε ξανά κοντά σε όσους αλλά και ότι πραγματικά αγαπάμε... την ΖΩΗ χωρίς περιορισμούς και "εγκλεισμούς"... 

Πηγή: dromosanoixtos.gr

---

Ηλίας Αλεξανδρής: Σχετικά με τον συντάκτη

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Η προστασία του Περιβάλλοντος, η κλιματική αλλαγή, οι «όψιμοι» οικολόγοι και οι μπίζνες...

Του Ηλία Αλεξανδρή

Όταν την δεκαετία του 1980 ξεκίνησα να ανακυκλώνω μαζικά και συστηματικά αλουμίνιο, χαρτί και γυαλί ποτέ δεν φανταζόμουν την σημερινή σπασμωδική –σχεδόν υστερική– «οικολογική» αντίδραση πολλών συμπολιτών μου, αλλά και την εκμετάλλευση της περιβαλλοντικής καταστροφής από το ίδιο το σύστημα που την προκαλεί…

Είναι γεγονός ότι η τεράστια συζήτηση που γίνεται για το λεγόμενο θέμα της κλιματικής αλλαγής και η υπερπροβολή -από το ίδιο το κυρίαρχο σύστημα της παγκοσμιοποίησης- συγκεκριμένων προσώπων όπως η έφηβη Γκρέτα Τούνμπεργκ έχουν δημιουργήσει μια νέα «μόδα» αλλά και αναρίθμητη αρθρογραφία και σχολιασμούς στο διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η "κλιματική αλλαγή" έχει γίνει δηλαδή θέμα in με όρους lifestyle…

Το παράδοξο βέβαια εδώ είναι ότι όλη αυτή η συζήτηση επικεντρώνεται στο θέμα της κλιματικής αλλαγής παραβλέποντας τα πλέον κρίσιμα και βασικά ζητήματα που αφορούν το σύνολο της ρύπανσης του περιβάλλοντος πέρα από τις εκπομπές άνθρακα και την χρήση των ορυκτών καυσίμων, αλλά κυρίως τις αιτίες που γεννούν το πρόβλημα στην πλήρη εικόνα του…

Είναι γεγονός ότι το κλίμα φαίνεται να αλλάζει, με ακραία και ανησυχητικά καιρικά φαινόμενα και φυσικές καταστροφές να συμβαίνουν όλο και συχνότερα, όπως είναι γεγονός όμως ότι το κλίμα πάντα άλλαζε στον πλανήτη και ότι η ανθρωπογενής επίδραση στην μεταβολή του δεν μπορεί να μετρηθεί αξιόπιστα και αποτελεσματικά μέσα στο πολυσύνθετο πλαίσιο διαμόρφωσης των παραμέτρων μεταβολής του.

Ωστόσο, αυτό που είναι βέβαιο και μετρήσιμο είναι η καταστροφή στο φυσικό περιβάλλον και στα οικοσυστήματα ειδικά κοντά στις περιοχές όπου γίνεται υπερεκμετάλλευση των φυσικών αλλά και ανθρώπινων πόρων από τις ανθρωπογενείς δραστηριότητες των μεγάλων εταιρειών.

Και η υπερκεμετάλλευση των φυσικών πόρων δεν αφορά απλά ένα λάθος ή την "ανοησία" των ισχυρών της Γης αλλά μια συγκεκριμένη κυρίαρχη παράμετρο της λειτουργίας του σημερινού καπιταλιστικού μοντέλου ανάπτυξης, ειδικά σήμερα στις συνθήκες της παγκοσμιοποίησης.

Πρόκειται για την λογική της διόγκωσης της ανάπτυξης της οικονομίας μέσω της αύξησης της παραγωγής που οδηγεί σε υπερπαραγωγή προϊόντων που χρειάζονται μέχρι και σήμερα ένα αντίστοιχο κοινωνικό μοντέλο υπερκαταναλωτισμού που χαρακτηρίζει όλο τον Δυτικό κόσμο.

Μέχρι σήμερα το σύστημα χρησιμοποίησε με τρόπο απολύτως καταστροφικό και εξαντλητικό τα ορυκτά καύσιμα για να παράγει προϊόντα αποκλειστικά και μόνο με ένα κριτήριο, την αύξηση της κερδοφορίας.

Αυτό ακριβώς το ζήτημα της εξάντλησης και της καταστροφής των φυσικών –ειδικά των ορυκτών- πόρων, που οι ίδιες προκάλεσαν το γνωρίζουν πολύ καλά οι βασικοί υπαίτιοι, δηλαδή οι πετρελαϊκές εταιρείες, η αυτοκινητοβιομηχανία, οι παραγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας και οι μεγάλες βιομηχανικές μονάδες παραγωγής… Και βλέποντας ότι κατάφεραν να εξαντλήσουν σχεδόν όλους τους πόρους ορυκτών καυσίμων, ξαφνικά «ανακάλυψαν» την «κλιματική αλλαγή» και απέκτησαν «ευαισθησίες» για το περιβάλλον… αφού κινδυνεύουν να μείνουν άμεσα χωρίς «δουλειά» και χωρίς πελάτες μεσομακροπρόθεσμα…

Για αυτό άλλωστε και είναι αυτές, οι μεγαλύτερες πολυεθνικές εταιρείες στον χώρο των καυσίμων και της ενέργειας, που εδώ και τουλάχιστον 3 δεκαετίες επενδύουν στην ανάπτυξη προϊόντων για τις λεγόμενες Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ).

Μήπως το έκαναν και το κάνουν αυτό γιατί αγαπούν το περιβάλλον που κατέστρεψαν και συνεχίζουν να καταστρέφουν; Φυσικά και ΟΧΙ …

Για αυτό και όλη αυτή η συζήτηση και ο «προβληματισμός» για την «κλιματική αλλαγή» που ξεκίνησε και στηρίζεται διαρκώς από αυτές τις εταιρείες και τις παραφυάδες τους ΜΚΟ, όχι μόνο δεν είναι καθόλου αθώα, όχι μόνο είναι εντελώς παραπλανητική αλλά κυρίως έχει σκοπό να μην αλλάξει τίποτα απολύτως από όσα θα έπρεπε να γίνουν για την προστασία του περιβάλλοντος, των οικοσυστημάτων, αλλά και την βιώσιμη ανάπτυξη στον πλανήτη μας …

Δηλαδή να μην αλλάξει ούτε κατά κεραία το παραγωγικό και καταναλωτικό μοντέλο που διασφαλίζει την τεράστια κερδοφορία τους…

Αν δούμε την μεγάλη εικόνα με όσα συμβαίνουν στον κόσμο μας είναι πολύ εύκολο να καταλάβουμε τον πλήρη σχεδιασμό του συστήματος:

• Από την μια πόλεμοι, οικονομικοπολιτικά μνημόνια εξάρτησης και υποδούλωσης χωρών, που συνδυάζονται με αντίστοιχες γεωπολιτικές ανακατατάξεις με ωμές παρεμβάσεις (Ιράκ, Λυβυή, Συρία, Βενεζουέλα) των ισχυρών χωρών (ΗΠΑ και ΕΕ) όπου εδρεύουν οι μεγαλύτερες πολυεθνικές που στον πυρήνα τους έχουν τα τελευταία κοιτάσματα υδρογονανθράκων και την ασφαλή μεταφορά τους
• Από την άλλη η στροφή της ευρείας μαζικής κατανάλωσης σε «πράσινα» προϊόντα που δεν «προκαλούν» ρύπανση και «κλιματική αλλαγή», ώστε να μειωθεί κατακόρυφα η χρήση υδρογονανθράκων από τους τελικούς χρήστες, πολίτες – καταναλωτές
• Έτσι οι τελευταίοι υπερπολύτιμοι ορυκτοί πόροι θα είναι σχεδόν 100% διαθέσιμοι για χρήση στην βαρεία βιομηχανία των ισχυρών χωρών που όλως «τυχαίως» αρνούνται να υπογράψουν και να εφαρμόσουν συμφωνίες για την προστασία του περιβάλλοντος και τον περιορισμό της χρήσης υδρογονανθράκων… την ίδια περίοδο που επιβάλουν – ακόμα και με πρόστιμα – στις αδύναμες και υποτελείς χώρες να εφαρμόζουν δράσεις για την «κλιματική αλλαγή» αγοράζοντας από αυτές «πράσινα προϊόντα», με την υποκατάσταση των ορυκτών καυσίμων από συστήματα για ΑΠΕ που παράγονται από τις παραπάνω μεγάλες πολυεθνικές και πωλούνται σε μονοπωλιακά υψηλές τιμές, αυξάνοντας το χρέος και τις εξωγενείς εξαρτήσεις των αδύναμων από τις ισχυρές χώρες και τις εταιρείες τους.

Οι «όψιμοι» οικολόγοι και θαυμαστές της νεαρής Γκρέτας μας καλούν να υπερασπιστούμε ακριβώς αυτό το σχέδιο του συστήματος της παγκοσμιοποίησης, ένα σχέδιο που θα οξύνει τις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτισμικές αντιθέσεις στον κόσμο μας, ενώ η καταστροφή του περιβάλλοντος θα συνεχίζεται αμείωτη από τους ισχυρούς που θα χρησιμοποιούν μέχρι εξάντλησης της τελευταίας σταγόνας και κόκκου τα τελευταία ορυκτά καύσιμα στα εργοστάσια της βαρειάς βιομηχανίας τους, για να διατηρήσουν την κερδοσκοπία τους, την οικονομική, πολιτική αλλά και στρατιωτική τους ισχύ σε ένα κόσμο ολοένα και πιο αυταρχικό, ολοκληρωτικό και απάνθρωπο.

Για αυτό και από όλη αυτή την συζήτηση για την κλιματική αλλαγή απουσιάζουν καίρια και καθοριστικά ερωτήματα και ζητήματα που αφορούν την προστασία του περιβάλλοντος, την ποιότητα ζωής αλλά και την υγεία των πολιτών:

• Ποιος πληρώνει σήμερα το κόστος των «πράσινων» δράσεων και των ΑΠΕ ; Αυτοί που μολύνουν πραγματικά δηλαδή οι εταιρείες και η βιομηχανία ή οι τελικοί καταναλωτές που ξαφνικά έγιναν οι «κακοί» της υπόθεσης με τις πλαστικές σακούλες; Γιατί οι καταναλωτές πρέπει να πληρώνουν στους λογαριασμούς τους τα πρόστιμα για το Διοξείδιο του Άνθρακα και τις «επενδύσεις» των ιδιωτών στην παραγωγή ενέργειας ;
• Γιατί για να εγκατασταθούν συστήματα παραγωγής ΑΠΕ θα πρέπει να καταστρέφονται αγροτικές καλλιέργειες και υπεραιωνόβια δάση ;
• Ποιος θα υποχρεώσει τις ισχυρές χώρες και τις ελίτ τους να σταματήσουν να χρησιμοποιούν υδρογονάνθρακες;
• Γιατί δεν αλλάζει το παραγωγικό και καταναλωτικό μοντέλο στην κατεύθυνση ελαχιστοποίησης όχι μόνο της παραγωγής αλλά και της μεταφοράς και χρήσης της ενέργειας με προϊόντα που δεν θα είναι απλά «πράσινα» αλλά θα στοχεύουν όχι μόνο στην προστασία αλλά και στην ανάταξη του περιβάλλοντος;
• Γιατί η δραστηριότητες εξόρυξης ορυκτών σήμερα ολοένα και περισσότερο γίνονται με μεθόδους που καταστρέφουν αμετάκλητα το περιβάλλον, όχι μόνο σε χώρες του τρίτου κόσμου και της Αφρικής αλλά και σε ευρωπαϊκές όπως συμβαίνει στην Ελλάδα στις Σκουριές, στην Χαλκιδική ;
• Γιατί οι δράσεις διαχείρισης και ανακύκλωσης σκουπιδιών και ρύπων δεν σχεδιάζονται με αποκεντρωμένες μεθόδους που θα γίνονται από τους ΟΤΑ και το κράτος αλλά δίνονται σε Ιδιώτες, ενώ η λειτουργία των ΧΥΤΑ όπως της Φυλής στην Δυτική Αττική επεκτείνονται χρονικά και σε γεωγραφική έκταση;

Το «κίνημα» λοιπόν κατά της «κλιματικής αλλαγής» ενώ βλέπει πολύ καθαρά και απόλυτα την «καταστροφή του κλίματος» ταυτόχρονα παρουσιάζει μια δυσκολία να δείξει με το δάκτυλο τους πραγματικούς υπαίτιους για την καταστροφή του περιβάλλοντος αλλά και φαίνεται να έχει μια έως και «αφελή» άγνοια για τις μεγάλες μπίζνες που ετοιμάζουν και τα καταστροφικά σχέδια που ήδη εφαρμόζουν …

Και αυτό συμβαίνει με κάθε καθοδηγούμενο από το σύστημα μηχανισμό, αφού οι πραγματικές αλλαγές που χρειάζονται θα χτυπήσουν ακριβώς στην καρδιά της λειτουργίας του ίδιου του συστήματος.

Και δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι το ίδιο το σύστημα αντί να διορθώνει το πρόβλημα εκεί που δημιουργείται, χρησιμοποιεί τις συνέπειες και τα προβλήματα που δημιουργούνται από την λειτουργία του για να επιβάλει πρόστιμα (εκπομπής άνθρακα, χρήση λιγνίτη κλπ) ή να προωθήσει την κερδοφορία του με την ιδιωτικοποίηση των διαδικασιών διαχείρισης αυτών των ρυπογόνων ή καταστροφικών συνεπειών;

Για παράδειγμα, μήπως έχετε ακούσει για την λογική ζύγισης των σκουπιδιών που «παράγει» ο κάθε πολίτης και την πληρωμή αποκομιδής τους από ιδιώτες ανάλογα με το βάρος ; Μάλλον ΝΑΙ.

Ακούσατε μήπως ότι υπάρχει δυνατότητα διαλογής στην πηγή και οικονομικά βιώσιμης αξιοποίησης από τους ΟΤΑ όχι μόνο ανακυκλώσιμων αλλά και οργανικών απορριμμάτων για περιορισμό του όγκου που απαιτεί ρυπογόνο διαχείριση ; Μάλλον ΟΧΙ.

Για να λυθεί το πρόβλημα λοιπόν δεν αρκούν καλά προπαγανδισμένες «δράσεις» ευαισθητοποίησης του «κοινού», αλλά ανατροπή του σημερινού παγκοσμιοποιημένου συστήματος των «αγορών» και η μετάβαση της λειτουργίας του από το αχαλίνωτα κερδοσκοπικό σημερινό δυτικό μοντέλο σε ένα ανθρωποκεντρικό αλλά βιώσιμο σύστημα όπου τον σχεδιασμό των χρήσεων ενέργειας, της κατανάλωσης και των προϊόντων δεν θα τον επιβάλουν οι αγορές αλλά η κοινωνία και οι πραγματικές της ανάγκες σε ένα ανανεώσιμα αναπτυσσόμενο πλανήτη.

Αυτή είναι η πραγματική πρόκληση για όλους μας … Αν δεν τα καταφέρουμε τότε σε μερικά χρόνια ίσως κανείς να μην θυμάται την νεαρή Γκρέτα, θα ζει όμως σε έναν «πράσινο» κόσμο, όπου τα εργοστάσια στις ΗΠΑ, την Κίνα και την ΕΕ θα εξακολουθούν να παράγουν χρησιμοποιώντας ενέργεια που θα παράγεται από ορυκτά και υδρογονάνθρακες, ενώ εμείς θα πληρώνουμε πανάκριβα το ηλεκτρικό ρεύμα, μαζί με κάθε λογής «περιβαλλοντικό» πρόστιμο που δεν μπορούμε σήμερα ούτε καν να διανοηθούμε…

ΥΓ: Μερικά ερωτήματα προς τους φανατισμένα «όψιμους» οικολόγους- πολέμιους κατά της κλιματικής αλλαγής:

• Με τι μετακινηθήκατε σήμερα; Mε το μεγάλου κυβισμού αυτοκίνητο σας, με μοτοσικλέτα, με μέσα μαζικής μεταφοράς ή το ποδήλατό σας;
• Πόσων ιντσών είναι η επίπεδη «πράσινη» τηλεόραση στο σαλόνι σας; Είναι ρυθμισμένη στο eco;
• Πόσο συχνά αλλάζετε κινητό τηλέφωνο ; Πόσο συχνά χρησιμοποιείτε 4G συνδέσεις ; Για τα 5G τι λέτε;
• Πριν ακούσετε για την «κλιματική αλλαγή» πόσο συχνά και τι υλικά ανακυκλώνατε;
• Μήπως πρόσφατα «χάθηκαν» οι κάδοι ανακύκλωσης από την γειτονιά σας;
• Για τις εξορύξεις με απελευθέρωση αρσενικού και κυανίου στην Χαλκιδική τι γνωρίζετε 

Αν μπορείτε να απαντήσετε τεκμηριωμένα στις παραπάνω ερωτήσεις μην ανησυχήσετε και μην θυμώσετε… είναι απλά γιατί δεν ανήκετε φυσικά, στους «όψιμους»…

Πηγή: dromosanoixtos.gr

---

Ηλίας Αλεξανδρής: Σχετικά με τον συντάκτη

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Λίγο πριν τις κάλπες, ας δούμε την αλήθεια κατάματα ...

Του Ηλία Αλεξανδρή

Το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών υπήρξε μια σαρωτική τιμωρία της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, των νεοφιλελεύθερων -δήθεν "Αριστερών"- πολιτικών της και των μεθόδων μνημονιακής διακυβέρνησης που εφάρμοσε. Ωστόσο, αυτή η σαφώς τιμωρητική ψήφος του εκλογικού σώματος ταυτόχρονα υπήρξε δυστυχώς και το εναρκτήριο λάκτισμα που έδωσε "αέρα στα πανιά" της νεοφιλελεύθερης μνημονιακής ΝΔ στην πορεία της προς την εξουσία, με πρωταγωνιστικό ρόλο στις μετεκλογικές διαδικασίες για τον σχηματισμό Κυβέρνησης.

Η εικόνα γίνεται πιο σκοτεινή αν φύγουμε από το κάδρο του δικομματισμού, και συνειδητοποιήσουμε ότι το αποτέλεσμα αυτό αποτελεί κυρίως μια μεγάλη εκλογική ήττα για τις δημοκρατικές και πατριωτικές πολιτικές δυνάμεις της αντίστασης της κοινωνίας απέναντι στις καταστροφικές νεοφιλελεύθερες μνημονιακές πολιτικές.

Τα παραπάνω σε συνδυασμό με την ανάδειξη των νέων αναχωμάτων του καθεστώτος με την "Ελληνική Λύση" του Βελόπουλου από τα "δεξιά" και την "Μέρα25" του Βαρουφάκη από τα "αριστερά", δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολίας για το γεγονός ότι το αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται ο λαός και η χώρα, όχι μόνο δεν ξεπεράστηκε, αλλά διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις για την συνέχιση του με πιο ακραίο και πιο καταστροφικό τρόπο.

Και αυτό γιατί πιθανότατα η χαλαρή ψήφος καταψήφισης του ΣΥΡΙΖΑ στις Ευρωεκλογές θα μετατραπεί στις επικείμενες Βουλευτικές Εκλογές σε "εντολή" προς την ΝΔ για τον σχηματισμό Κυβέρνησης, με αυτοδυναμία ή χωρίς.

Ωστόσο, η στάση που έδειξε το εκλογικό σώμα με την καταιγιστική απόρριψη του ΣΥΡΙΖΑ και την εκδήλωση επιθυμίας αλλαγής της κυβέρνησης  με την πρόκριση της ΝΔ στον ρόλο του "επόμενου", βασίζεται σε μια λογική "Κυβερνησιμότητας" που υπηρετείται απόλυτα από τα κυρίαρχα ΜΜ'Ε' των ντόπιων και ξένων ελίτ, στηρίζοντας και αναπαράγοντας το μνημονιακό καθεστώς.

Γιατί εντέλει τι νόημα έχει η "Κυβερνησιμότητα" σε μια χώρα που βρίσκεται σε συνθήκες ιδιότυπης οικονομικοπολιτικής κατοχής, με αποικιοκρατικού -ακραίου- τύπου έλεγχο από τις επικυρίαρχες ξένες δυνάμεις (ξέρω, οι "θεσμοί" που λάνσαρε ο Γιάνης Βαρουφάκης είναι πιο sic ... αλλά ξένες, προς τα συμφέροντά μας, δυνάμεις είναι)  σε κάθε τομέα της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής ;

Σε μια χώρα που έχει υποστεί ήδη μια τεραστίων διαστάσεων καταστροφή εν καιρώ ειρήνης, η οποία βρίσκεται αλυσοδεμένη στην μνημονικές και μεταμνημονιακές δεσμεύσεις μέχρι τουλάχιστον το 2060 και στην οποία όλα προβλέπεται να ξεπουλιούνται ή να "αξιοποιούνται" από το Υπερταμείο τα επόμενα 100 χρόνια, η ερώτηση στην οποία θα έπρεπε να απαντήσει το εκλογικό σώμα δεν είναι λοιπόν το αν ο επόμενος που θα "κυβερνήσει", μέσα σε αυτό το πλαίσιο, θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ ή η ΝΔ, αλλά ποιες πολιτικές δυνάμεις και με ποιο σχέδιο θα επαναφέρουν την εθνική ανεξαρτησία και την λαϊκή κυριαρχία ώστε να μπορεί να κυβερνηθεί πραγματικά η χώρα προς όφελος αυτής και των πολιτών της.

Ενδεικτικά και μόνο ας θυμηθούμε όλοι μας, λίγο πριν τις κάλπες, ότι πρόσφατα πάνω από 70% των πολιτών αντιδρούσε, και μάλιστα μέσα από μαζικότατα συλλαλητήρια, στην Συμφωνία των Πρεσπών για την επίλυση του Σκοπιανού ή του λεγόμενου "Μακεδονικού" ζητήματος.

Αυτό το 70% των συμπολιτών μας θα πάει να ψηφίσει στις κάλπες στις 7 Ιουλίου και όταν ψηφίζει καλό θα είναι να θυμηθεί ότι τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ που ψήφισε την Συμφωνία όσο και η ΝΔ -που δήθεν δεν την ήθελε- θεωρούν ότι η Συμφωνία ισχύει και πρέπει να εφαρμοσθεί. Το ίδιο άλλωστε λέει ξεκάθαρα και η Μέρα25 του κ. Βαρουφάκη, ενώ ο κ. Βελόπουλος ναι μεν δηλώνει αντίθετος στην Συμφωνία αλλά δεν μιλά για ακύρωσή της, ενώ δηλώνει εκ του πονηρού ότι "Δεν είναι προδότες όσοι έδωσαν το όνομα Μακεδονία!".

Και το πρόβλημα των παραχωρήσεων και υποχωρήσεων από πλευράς μας που προβλέπει αυτή η συμφωνία αποτελεί ένα ακανθώδες εθνικό θέμα που μπορεί να πήρε τεράστιες διαστάσεις -και έχει ήδη αρνητικές επιπτώσεις όπως διαπιστώθηκε πρόσφατα από το ΥΠΕΞ- αλλά δεν παύει να είναι μόνο ένα ή ίσως και η κορυφή του παγόβουνου σε ότι αφορά τις εντελώς καταστροφικές επιπτώσεις της πλήρους εξάρτησης της χώρας και της υποταγής του ελληνικού πολιτικοοικονομικού κατεστημένου στους σχεδιασμούς των επικυρίαρχων -και όχι συμμαχικών- δυνάμεων της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

Οι περιπέτειες και οι κίνδυνοι στους οποίους έχει μπει η πατρίδα μας, στα απόνερα της τρικυμίας που σήκωσε η Συμφωνία των Πρεσπών, φαίνεται και από τις εξελίξεις  στα Ελληνοτουρκικά και την στάση "Πόντιου Πιλάτου" που τηρούν οι δήθεν σύμμαχοί μας ΕΕ και ΗΠΑ απέναντι στις επιθετικές ενέργειες της Τουρκίας για τις εξορύξεις υδρογονανθράκων σε Αιγαίο και Κύπρο.

Τι άλλαξε λοιπόν σε σχέση με αυτά τα προβλήματα εθνικής ανεξαρτησίας και κυριαρχίας, ώστε να μπει πλέον ως κυρίαρχο ζητούμενο η ανάγκη για σχηματισμό μιας άλλης κυβέρνησης, κι ας είναι κι αυτή ξεκάθαρα μνημονιακή και υποτελής στους ξένους επικυρίαρχους; Γιατί αυτό ακριβώς θα είναι η επόμενη κυβέρνηση που θα σχηματισθεί είτε αυτοδύναμα από την ΝΔ, είτε από την ΝΔ σε συνδυασμό ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ, Μέρα25 ή με όσα άλλα φιλοευρωπαϊκά και μνημονιακά κόμματα μπουν στην Βουλή...

Απολύτως τίποτα θετικό δεν συνέβει... εκτός από την αλλαγή της επικοινωνιακής "αντζέντας" των καναλιών που "έσχιζαν τα ρούχα τους" μέχρι πριν λίγους μήνες για το Σκοπιανό και τα εθνικά θέματα, στο πλαίσιο της αντι-ΣΥΡΙΖΑ προπαγάνδας αλλά τώρα θέτουν ως βασικό και κυρίαρχο δίλημμα το αν θα υπάρχει αύριο "κυβέρνηση" στην χώρα,  γνωρίζοντας πολύ καλά ότι θα υπάρξει κυβέρνηση και ότι αυτή θα σχηματισθεί πιθανότατα από ή με βασικό κορμό την ΝΔ.

Άλλωστε, ο αντιδημοκρατικός εκλογικός νόμος που έχει φτιάξει στα μέτρα του το μνημονικό πολιτικό προσωπικό του κατ' όνομα πλέον Ελληνικού "Κοινοβουλίου" διαθέτει τις προβλέψεις ώστε να υπάρξει "κυβέρνηση" έτοιμη να συνεχίσει να εκτελεί και να υλοποιεί τις, αντιλαϊκές και καταστροφικές για την χώρα, εντολές και επιβαλλόμενες πολιτικές των ξένων επικυρίαρχων.

Για αυτό λοιπόν οι πολίτες που είναι  δημοκράτες και πατριώτες, που θεωρούν ότι  η εθνική ανεξαρτησία, η λαϊκή κυριαρχία και η κοινωνική δικαιοσύνη αποτελούν βασικούς στόχους για την απελευθέρωση του λαού και της πατρίδας μας, δεν έχουν κανένα λόγο να "ανησυχούν" ή να "φοβούνται" ότι δεν θα σχηματισθεί "κυβέρνηση" μετά τις εκλογές.

Λίγο πριν τις κάλπες, ας δούμε την αλήθεια κατάματα...

Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κανένα δίλημμα, κανένας εκβιασμός ή ανησυχία περί "Κυβερνησιμότητας"...

Ο μόνος λόγος για τον οποίο οφείλουμε να δώσουμε "το παρόν" σε αυτές τις εκλογές είναι για να καταψηφίσουμε τις λαοκτόνες και εθνικά επικίνδυνες μνημονιακές πολιτικές και τα κόμματα που τις στηρίζουν και εφαρμόζουν και για να δηλώσουμε την θέληση και επιμονή μας να συνεχίσουμε τον αγώνα μας, υπερψηφίζοντας όσα δημοκρατικά, πατριωτικά κόμματα ή συνδυασμούς αντιστέκονται και προτείνουν λύσεις ανατροπής του νεοφιλελεύθερου πλαισίου πολιτικής  της ΕΕ, για την αναγέννηση του λαού και της χώρας με εθνική ανεξαρτησία, λαϊκή κυριαρχία και κοινωνική δικαιοσύνη.

Κάθε ψήφος μας ας γίνει και μια έμπρακτη υπόσχεση ότι ο αγώνας, για την ενότητα των δημοκρατικών πατριωτικών δυνάμεων και την κοινωνική και εθνική απελευθέρωση του λαού και της πατρίδας μας, θα συνεχισθεί ακόμα πιο δυναμικά, εναντίον οποιασδήποτε μνημονιακής φιλοευρωπαϊκής κυβέρνησης κι αν υπάρξει μετά τις εκλογές!

Πηγή: dromosanoixtos.gr

---

Ηλίας Αλεξανδρής: Σχετικά με τον συντάκτη

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Φταίνε λοιπόν οι πολίτες για την αποχή;

Του Ηλία Αλεξανδρή

Να ξεκαθαρίσω κατ' αρχήν ότι διαφωνώ ξεκάθαρα με την επιλογή της αποχής από τις εκλογές... για πάρα πολλούς λόγους, με πρώτο από όλους ότι για το δικαίωμα της ψήφου έχει χυθεί πολύ αίμα σε αγώνες που δόθηκαν για να μπορούν οι πολίτες να έχουν λόγο και δικαίωμα επιλογής... για αυτό και δεν το χαρίζουμε -ούτε με αυτό τον τρόπο- σε κανένα κερατά...

Ωστόσο επειδή διαβάζω πολλά άρθρα όπου κάποιοι σεσημασμένοι του πολιτικού συστήματος και της «δημοσιογραφίας» είτε θεωρούν λογική -εκ του πονηρού- αυτή την επιλογή είτε την κατακεραυνώνουν, νιώθω την ανάγκη να θέσω μερικά βασικά ερωτήματα...

Για την κατάντια της δημοκρατίας μας και την καταστρατήγηση του Συντάγματος με την επιβολή των μνημονίων, μήπως φταίνε οι πολίτες που -τους φτύνουν και- απέχουν, ή μήπως τα κόμματα που υπόσχονται ξανά πως θα μας «σώσουν» και μετά ψηφίζουν και εφαρμόζουν το επόμενο «δικό» τους «καλό» μνημόνιο;

Για το γεγονός ότι οι πολίτες όταν ψηφίζουν βλέπουν άλλο να τους έχουν υποσχεθεί κι άλλο να κάνουν τα κόμματα που ψήφισαν, μήπως πάλι φταίνε όσοι πολίτες ψήφισαν ή απείχαν;

Όλοι αυτοί οι «επώνυμοι» που κόπτονται δήθεν για τον κίνδυνο για την δημοκρατία μας από την επιπόλαιη στάση των πολιτών που απέχουν... για τα παραπάνω δεν είδαν - δεν άκουσαν τίποτα, τα τελευταία χρόνια;

Για αυτό που συμβαίνει η λύση δεν είναι να κατηγορούμε τους συμπολίτες μας... αλλά να φροντίζουμε με την στάση μας να υπάρχει σοβαρή και εφαρμόσιμη εναλλακτική πρόταση και πρόσωπα που να μπορούν να εμπιστευθούν στις εκλογές... για να λειτουργεί και να εφαρμόζεται η δημοκρατία όχι μόνο την ημέρα των εκλογών -όπως θυμούνται τα υπάρχοντα κόμματα όταν ζητούν την ψήφο στην κάλπη- αλλά διαρκώς ...

Πηγή: dromosanoixtos.gr

---

Ηλίας Αλεξανδρής: Σχετικά με τον συντάκτη

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Η ξενιτεμένη «αποχή»...

Του Ηλία Αλεξανδρή

Διάβασα κάπου αυτές τις μέρες στις αναλύσεις των εκλογικών αποτελεσμάτων ότι αυτοί που ψήφισαν στις ευρωεκλογές ήταν ένα εκατομμύριο λιγότεροι από όσους ψήφισαν στο δημοψήφισμα του 2015 όπου το ΟΧΙ συγκέντρωσε περίπου 63%.

Ένα ΟΧΙ που δεν είδαμε να αποτυπώνεται στο εκλογικό αποτέλεσμα της 26ης Μαίου 2019 αλλά και στις επαναληπτικές Περιφερειακές και Δημοτικές εκλογές... Ένα συμπέρασμα λοιπόν που εύκολα μπορεί να εξαχθεί είναι ότι το μεγαλύτερο κομμάτι του ΟΧΙ «απείχε» από τις πρόσφατες εκλογές...

Απείχε λοιπόν... αλλά που πήγε αυτό το ένα εκατομμύριο συμπολιτών μας που το 2015 βρήκε το θάρρος να αντισταθεί στον μνημονιακό ευρωμονόδρομο και την καταστροφή της ζωής και της πατρίδας μας;

Ένα εκατομμύριο συμπολίτες μας, απογοητευμένοι και αηδιασμένοι μετά από την προδοσία του ΟΧΙ το 2015 και όσα ακολούθησαν, θεωρώντας ότι δεν υπάρχει καμία εναλλακτική πρόταση που να εκφράζει το ΟΧΙ, κάθισαν απλά στο σπίτι και παρακολουθούσαν την συντριβή όσων τους πρόδωσαν και την εκλογική μεγάλη νίκη του ΝΑΙ;

 Αμέσως μετά την πρώτη εκτίμηση αποτελέσματος των Ευρωεκλογών έγραψα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης «Πάνω από 700.000 Έλληνες έφυγαν στα ξένα μετά το 2010... Βλέποντας τα αποτελέσματα των εκλογών τους δικαιολογώ απόλυτα...»

Είχα στο μυαλό μου και τον ανιψιό μου που μαζί με άλλους εκατοντάδες χιλιάδες συμπατριώτες μας δεν άντεξαν την «σωτηρία» των μνημονίων, τα «success story», τις «επιτυχίες», τα «πλεονάσματα» και την... «ανάπτυξη» και ξενιτεύτηκε...

Ο ανιψιός μου το 2015 ήταν εδώ, το πάλευε, πίστευε ότι αυτή η αδιέξοδη και καταστροφική πορεία μπορεί να ανατραπεί, πίστεψε ότι μπορεί να υπάρχει μέλλον και μια αξιοπρεπής ζωή  στον τόπο του, στήριξε το ΟΧΙ και προδόθηκε το ίδιο βράδυ... και μετά απογοητευμένος και αηδιασμένος προσπαθούσε να βρει μια λύση, ένα σχέδιο για το μέλλον του,  ώσπου μια μέρα μας ανακοίνωσε πως φεύγει στα ξένα... Και σε λίγες ημέρες έφυγε...

Ήταν ένας αυτούς που δεν ψήφισαν στις 26/5/2019  ούτε στις επαναληπτικές των περιφερειακών και δημοτικών εκλογών... «Απείχε»... Όπως εκατοντάδες χιλιάδες συμπατριώτες μας που ακολούθησαν παρόμοια διαδρομή... και προσπαθούν πλέον να ζήσουν και να ονειρευτούν μια «καλύτερη» ζωή μακρυά από την πατρίδα και το ξεφτιλισμένο πολιτικό - κομματικό σύστημα, που αφού μας οδήγησε και μας εγκλώβισε σε αυτή την καταστροφική «κανονικότητα» της εξαθλίωσης, της παρακμής και της υποδούλωσης μέσω μνημονίων και σκληρής αέναης επιτροπείας, «νίκησε» πάλι και σε αυτές τις εκλογές και θα μιλά για «νίκες» - μάλλον - εξίσου χυδαία και στις Βουλευτικές εκλογές που έρχονται...

Από αυτές τις πάνω από 700.000 Ελλήνων που έφυγαν στο εξωτερικό μετά το 2010 - και όχι μόνο -  μόλις 14.865 δήλωσαν συμμετοχή για να ψηφίσουν για τις Ευρωεκλογές.

Για αυτό και ότι έγραψα παραπάνω για την ημέρα των εκλογών -βλέποντας τα αποτελέσματα- να μπορούσε να γραφτεί και διαφορετικά : «Πάνω από 700.000 Έλληνες έφυγαν στα ξένα μετά το 2010... Η απουσία τους φαίνεται δικαιολογημένα στα αποτελέσματα των εκλογών ...»

Ο ανιψιός μου και μαζί του εκατοντάδες χιλιάδες συμπατριώτες μας, που έφυγαν και βρίσκονται στα ξένα μετά το 2010 και το 2015, είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι από το ένα εκατομμύριο του "ΟΧΙ" που «εξαφανίστηκε» και «γράφτηκε» ως αποχή στις πρόσφατες εκλογές... Το πιο νέο, το πιο δυναμικό, το πιο μορφωμένο, το πιο τολμηρό αλλά και πιο απογοητευμένο κομμάτι της κοινωνίας μας...

Μια μικρή «Ελλάδα» - ο «ανθός» αυτής της χώρας -που έδιωξε το πολιτικό καθεστώς των μνημονιακών κομμάτων- αλλά και η αδυναμία των υπόλοιπων πολιτικών δυνάμεων -εντός και εκτός κοινοβουλίου- να πείσουν με μια ενιαία εναλλακτική πρόταση όσους έφυγαν ότι αξίζει να μείνουν εδώ και να το παλέψουν...

Ίσως λοιπόν -μετά από αυτό το εκλογικό αποτέλεσμα- να έχει έρθει η ώρα για όλες τις δημοκρατικές και πατριωτικές «αντιμνημονιακές» πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που δεν κατάφεραν με τον πολυκατακερματισμό τους και τις ιδεολογικές αντιπαραθέσεις τους (είτε από τα «αριστερά» είτε από τα «δεξιά») να συγκροτήσουν μια σοβαρή ενιαία εναλλακτική πρόταση που να οριοθετεί ένα ελπιδοφόρο «σχέδιο για το μέλλον» (και να κρατήσουν ίσως εδώ όσους έφυγαν), έστω και καθυστερημένα, να αλλάξουν στάση.

Θα πρέπει να γίνει κατανοητό πως αυτή  η «αιμορραγία» (που ακόμα συνεχίζεται) της οικονομικής μετανάστευσης μετρήθηκε και στο εκλογικό αποτέλεσμα με πολύ αρνητικό τρόπο για τις δυνατότητες και προϋποθέσεις ανατροπής των αιτίων που την προκαλούν. Αλλά και με πολύ αρνητικό τρόπο και για όσους πολίτες και δυνάμεις του ΟΧΙ παρέμειναν στην χώρα και συνεχίζουν τον αγώνα ...

Οι συμπατριώτες μας που έφυγαν, οι δικοί μας άνθρωποι που ξενιτεύτηκαν μετά το 2010 πρέπει να επιστρέψουν. Μας λείπουν και τους χρειαζόμαστε κοντά μας... Για να επιστρέψουν πρέπει όμως να υπάρχουν οι προϋποθέσεις, όραμα και σχέδιο... Και πάνω από όλα να εξακολουθεί να υπάρχει η πατρίδα, μια πατρίδα που τους χρειάζεται και τους αγκαλιάζει... όχι μια «πατρίδα» στα δεσμά των ξένων επικυρίαρχων «θεσμών» που τους διώχνει στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα...

Αυτός είναι ένας ακόμα πολύ σημαντικός λόγος για τον οποίο γίνεται ακόμα πιο επιτακτική η ανάγκη της οργάνωσης των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων του ΟΧΙ σε ένα πλατύ δημοκρατικό και πατριωτικό μέτωπο, χωρίς ανεδαφικούς «ηγεμονισμούς», ιδεολογικές «ταμπέλες» και διασπαστικές περιχαρακώσεις, για την συγκρότηση της εναλλακτικής πρότασης σε ένα συμφωνημένο κοινό πλαίσιο πολιτικών στόχων, με κοινό σχέδιο  και όραμα ικανό να εμπνεύσει και να ενεργοποιήσει ξανά τις κοινωνικές δυνάμεις και λαϊκές πλειοψηφίες -εντός και εκτός της χώρας- για την πραγματική διάσωση, την απελευθέρωση από τα δεσμά της ξενοκρατίας,  την ανάταξη της κοινωνίας και την αναγέννηση της πατρίδας μας.

Πηγή: dromosanoixtos.gr

---

Ηλίας Αλεξανδρής: Σχετικά με τον συντάκτη

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Προεκλογικές ρητορείες ''κανονικότητας'' και ετερόκλητοι υποψήφιοι

Του Ηλία Αλεξανδρή

Καθώς ο χρόνος προς την ημέρα των εκλογών πλησιάζει και φουντώνει ο προεκλογικός αγώνας και η προβολή κομμάτων, παρατάξεων και υποψηφίων, βομβαρδιζόμαστε καθημερινά από τα μηνύματα, τα συνθήματα και την "διαφημιστική" προβολή τους για να "αποφασίσουμε" τι θα ψηφίσουμε.

Πολιτικά συνθήματα και διαφημιστικά μηνύματα για τους "πολλούς", για "αλλαγή", για "σταθερότητα", για "ασφάλεια", για "θέσεις εργασίας", για την "Μακεδονία" κλπ.

Τα κόμματα της "κανονικότητας"

Γινόμαστε δυστυχώς ξανά μάρτυρες, μιας προεκλογικής περιόδου χωρίς ουσιαστικό πολιτικό λόγο, με την πόλωση του ψευτο-δικομματισμού της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ - που προσπαθούν να κρύψουν την από κοινού υποταγή τους στην εφαρμογή των αντιλαϊκών πολιτικών του μνημονιακού ευρωμονόδρομου - να κορυφώνεται και να εξαντλείται σε παροχολογίες, ψευτομαγκιές και αντιπαραθέσεις επιπέδου καφενείου, στο πλαίσιο των ευρωεκλογών και της εκλογικής αναμέτρησης στους μεγάλους δήμους και τις περιφέρειες της χώρας.

Με τα υπόλοιπα κόμματα που βρίσκονται στο κοινοβούλιο ή συμμετέχουν και στην κυβέρνηση,  που ενώ παίζουν τον ρόλο τσόντας και "στα τέσσερα" στην διαμόρφωση πλειοψηφιών για να παίρνουν τυπική έγκριση όσα αποφασίζονται στο Βερολίνο και στα Eurogroup, να προσπαθούν προεκλογικά να μας πείσουν ότι αυτοί μπορούν "καλύτερα" από τους δύο "μονομάχους" του δικομματισμού στην "Ευρώπη" και την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Με εξωκοινοβουλευτικά κόμματα τηλεαστέρων και "σεσημασμένων" της  πολιτικής που βρίσκονταν πριν σε κόμματα της βουλής  και τώρα τσιρίζουν υπερπατριωτικές έως και "αντιμνημονιακές" κορώνες για να μας κάνουν να ξεχάσουμε ότι ψήφισαν ή εφάρμοσαν με τα δύο χέρια μνημονιακές πολιτικές, με τους πιο γνωστούς από αυτούς να έχουν στηρίξει ακόμα και το πραξικόπημα "Παπαδήμου".

Με εξωκοινοβουλευτικά κόμματα τηλεαστέρων της πολιτικής και της "κολοτούμπας" που βρίσκονταν πριν σε κόμματα όπου δήθεν έδωσαν "μάχες", με "ουάου" και "γκλαμουριές", για να μην εφαρμοσθούν οι μνημονιακές πολιτικές, τώρα  να μας τάζουν ότι έχουν τον τρόπο και "σχέδια" για να αντισταθούν και να αλλάξουν και να "διορθώσουν" την γερμανοκρατούμενη ΕΕ του Δ' Ράϊχ.

Προεκλογική και πολιτική κατάντια

Κοινό χαρακτηριστικό όλων των παραπάνω οι ρητορείες "κανονικότητας", το πρότυπο των "σοβαρών" και "αναγνωρίσιμων" υποψηφίων τους αλλά κυρίως η επιτηδευμένη α-μνημονιακή ασάφεια στο επίπεδο διατύπωσης του πολιτικού λόγου τους.

Σε επικοινωνιακό επίπεδο όλοι αυτοί μας λένε ή μας υπόσχονται "τι θα κάνουν"  αν τους ψηφίσουμε, με έναν ασαφή, γενικόλογο και επιτηδευμένο λόγο, χωρίς να μας λένε φυσικά "πως", με τι "μέσα", με τι "κόστος" αλλά κυρίως δεν μας λένε "ποιος" θα πληρώσει τον "λογαριασμό" και πως θα τα κάνουν όλα αυτά με την χώρα να βρίσκεται σε ιδιότυπο οικονομικοπολιτικό καθεστώς Κατοχής, με τους εφαρμοστικούς νόμους των μνημονίων να έχουν αντικαταστήσει το Σύνταγμα της χώρας, με "τους θεσμούς" να ορίζουν πότε και πως θα υλοποιούνται οι "μνημονιακές" δεσμεύσεις  και το κοινοβούλιο να μην νομοθετεί χωρίς την έγκριση του Βερολίνου .

Αυτή η επιτηδευμένη "α-μνημονιακή" ασάφεια και γενικολογία προσπαθεί να εκμηδενίσει και να παραβλέψει όσα δεν μας λένε και όσα θέλουν εμείς να παραβλέψουμε την πραγματικότητα της καταστροφής της ελληνικής οικονομίας και παραγωγής, της ανεργίας και της φτωχοποίησης των εργαζόμενων και των συνταξιούχων, της μαζικής μετανάστευσης πάνω από 700.000 Ελλήνων στα ξένα, της έκρηξης του δημογραφικού προβλήματος στην χώρα, του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας στο Υπερταμείο και σε "ιδιώτες" τύπου Fraport, της μαζικής αρπαγής της ιδιωτικής περιουσίας των πολιτών μέσω των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, της όξυνσης των εθνικών κινδύνων από την υποχωρητικότητα και την υποταγή στους σχεδιασμούς της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

Κόμματα με υποψήφιους "προβεβλημένα" και "αναγνωρίσιμα" πρόσωπα της καλλιτεχνικής και πολιτικής κατάντιας μας που αλλάζουν κόμματα και πολιτικές θέσεις σαν τα πουκάμισα, ή και "δεν μπερδεύουν την τέχνη τους με την πολιτική" εκτός από όταν είναι υποψήφιοι, που όλοι τους είναι "σοβαροί", "γυαλιστεροί" και "καθώς πρέπει". Υποψήφιοι που στο επίπεδο των περιφερειακών και δημοτικών εκλογών, "εμπλουτίζονται" στην πλειοψηφία τους και από κάθε λογής κομματικά λαμόγια, καιροσκόπους, ματαιόδοξους "τιποτολόγους" και "νέα" πρόσωπα που έχουν μπαμπάδες και άλλους συγγενείς ήδη χωμένους μέσα σε παρατάξεις και κόμματα.

Ειδικά δε στις δημοτικές παρατάξεις που κρύβουν την «υπερμνημονιακή» πολιτική τους στάση, πίσω από μια δήθεν "υπερκομματική", "ακομμάτιστη" και "ανεξάρτητη" σύμπραξη, τα φαινόμενα αυτά παίρνουν διαστάσεις γελοιότητας αφού για να συμπληρωθεί ο αναγκαίος αριθμός υποψηφίων κυριολεκτικά συνυπάρχουν στο ίδιο ψηφοδέλτιο "η σάρα, η μάρα και το κακό συναπάντημα". 

Δυστυχώς φαίνεται ότι "πρότυπο" παρακμής και ανηθικότητας των Βουλευτών των κομμάτων της υποτέλειας που ζήσαμε πρόσφατα, με αποκορύφωμα τις αποστασίες τους και τις συναλλαγές για την ψηφοφορία της Συμφωνίας των Πρεσπών, διαμορφώνει χαρακτηριστικά -σε επίπεδο πολιτικής συγγένειας- όχι μόνο το είδος των υποψηφίων ευρωβουλευτών αλλά ακόμα και το "προφίλ" των υποψηφίων στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές.

Ευρωλάγνα κόμματα και παρατάξεις, "μνημονιακή" υποταγή και  "ετερόκλητοι όχλοι" υποψηφίων

Αυτός ο φαινομενικά "ετερόκλητος όχλος"  υποψηφίων που στριμώχνεται μέσα σε αυτούς  τους εκλογικούς συνδυασμούς -με αποκορύφωμα τις δημοτικές εκλογές- έχει κάτι πολύ κοινό. Την λογική του ΤΙΝΑ, του "τι να κάνουμε" και "δεν γίνεται αλλιώς, αυτή είναι η πολιτική" και τις "εξετάσεις" που έχουν δώσει απέναντι στην όποια εξουσία -μαζί με τους τεμενάδες τους- για να επιβληθούν "ήσυχα και καλά" όλες οι μνημονιακές πολιτικές, χωρίς "φασαρίες" από όσους "ακραίους" και "γραφικούς" αντιστέκονται και δίνουν αγώνες όλα αυτά τα χρόνια.  Άλλωστε για την πλειοψηφία αυτών των υποψηφίων, η πολιτική είναι υπόθεση προσωπικής ανέλιξης και αυτοπροβολής και δεν σπαταλούν χρόνο να ασχολούνται με τα "μνημόνια" και την "αδικία", τα οποία αντιμετωπίζουν ως "φυσικό φαινόμενο" και όχι ως αποτέλεσμα της πολιτικής των "αρχόντων" που αυτοί υποστηρίζουν σε μια ιδιοτελή προσωπική σχέση "δούνε και λαβείν".

Όλος αυτός ο θίασος των κομμάτων και υποψηφίων της ευρωλαγνείας, του ΤΙΝΑ-συμβιβασμού, του βολέματος και της ραγιάδικης υποταγής του "ανήκομε εις την Δύσιν" του ΝΑΤΟ αποσιωπά ή και διαστρεβλώνει εντελώς την τραγική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η πατρίδα μας και η κοινωνία εξαιτίας της σχεδόν δεκαετούς εφαρμογής των καταστροφικών πολιτικών των ευρω-μνημονίων και της απόλυτης γεωπολιτικής εξάρτησης στις ΗΠΑ και συνθηματολογεί, δίνει υποσχέσεις και "δεσμεύεται" να διαχειριστεί καλύτερα την "κανονικότητα" μετά την "έξοδο από τα μνημόνια".

Υποσχέσεις, συνθήματα, παροχές και μεγαλοστομίες χωρίς αντίκρισμα, αφού όλοι τους καλά γνωρίζουν και έχουν αποδεχθεί στην πράξη ότι καμία απόφαση δεν μπορούν να πάρουν αν δεν έχει την έγκριση του Βερολίνου, των Βρυξελών ή της Ουάσιγκτον. Το μόνο για το οποίο αγωνίζονται όλα αυτά τα κόμματα είναι η νομή της εξουσίας του τοποτηρητή των ξένων δυνάμεων που ελέγχουν πλέον την πατρίδα μας σε αυτό το ιδιότυπο μνημονιακό καθεστώς οικονομικοπολιτικής κατοχής στο οποίο είναι ήδη ή ονειρεύονται να γίνουν συνεργοί για να έχουν "μερίδιο από τα λάφυρα".

Η απάντηση της κοινωνίας, το διακύβευμα και η ενότητα της εναλλακτικής πρότασης  

Απέναντι σε όλα αυτά τα κόμματα βρίσκεται σημαντικός αριθμός άλλων εξωκοινοβουλευτικών κομμάτων που συμμετέχουν στις ευρωεκλογές, αλλά κυρίως κόμματα και πρόσωπα που ενώ προτείνουν και διατυπώνουν πολιτικό λόγο με κοινό παρονομαστή την εφαρμογή ουσιαστικών λύσεων εκτός του πλαισίου των μνημονίων και της σημερινής αντιδημοκρατικής ΕΕ των ελίτ και των τραπεζιτών δεν κατάφεραν να βρουν ακόμα κοινό πολιτικό βηματισμό και να ενωθούν για την διαμόρφωση ενός ισχυρού πολιτικού μετώπου ικανού να προβάλει σε ένα ενιαίο πλαίσιο τις αναγκαίες πολιτικές λύσεις που μπορούν να απαντήσουν στις διεκδικήσεις και τα αιτήματα της κοινωνίας που πλήττεται, καταστρέφεται και νιώθει απογοητευμένη και προδομένη από το πολιτικό σύστημα.

Της κοινωνίας που ένα σημαντικό κομμάτι της έδωσε τα προηγούμενα χρόνια πολιτικές μάχες και σε κάποιες περιπτώσεις διαρκείς αγώνες όπως οι αγώνες στα ειρηνοδικεία εναντίον των πλειστηριασμών. Της αντιστεκόμενης κοινωνίας που έδωσε απάντηση το 2015 στο δημοψήφισμα με την περήφανη επικράτηση του ΟΧΙ με 63%, που προδόθηκε στην στιγμή από τον ΣΥΡΙΖΑ, απογοητεύθηκε και αποσύρθηκε, αισθανόμενη ότι δεν έχει καμία δυνατότητα πλέον να προωθήσει και να υλοποιήσει τα αιτήματά της μέσα από το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα.

Της κοινωνίας που και σε αυτή την τριπλή εκλογική αναμέτρηση αναζητά τρόπο να εκφράσει την αντίσταση, την διαφωνία της με τις εφαρμοζόμενες πολιτικές και την επιθυμία της για αλλαγή πολιτικής έξω από το πλαίσιο των υφιστάμενων πολιτικών κομμάτων της "κανονικότητας" και των υποτακτικών της ξενοκρατίας και της εξάρτησης.

Αυτή την αδήριτη και επείγουσα ανάγκη της κοινωνίας και της πατρίδας μας θα μπορούσε να καλύψει η δημιουργία ενός κεντρικού πολιτικού πόλου αντίστασης και ανάδειξης της εναλλακτικής πρότασης μέσα από την μετωπική ενότητα των δημοκρατικών και πατριωτικών πολιτικών δυνάμεων.

Δυστυχώς παρά το γεγονός ότι έγιναν προσπάθειες και καλέσματα από αρκετές πολιτικές δυνάμεις η δημιουργία αυτού του ισχυρού δημοκρατικού και πατριωτικού πόλου εξακολουθεί να παραμένει ζητούμενο. Κυρίως όμως εξακολουθεί να παραμένει ζητούμενο η αγωνιστική - πολιτική συστράτευση και δημοκρατική οργάνωση "από τα κάτω" αυτών των δυνάμεων  ικανή να επαναφέρει τις λαϊκές και κοινωνικές δυνάμεις στο προσκήνιο των αγώνων για την  ανατροπή της μετα-μνημονιακής νεοφιλελεύθερης "κανονικότητας" και των καταστροφικών πολιτικών της εξάρτησης από την αντιδημοκρατική ΕΕ του παγκοσμιοποιημένου ολοκληρωτισμού αλλά και της πλήρους υποτέλειας στο ΝΑΤΟ, που όχι μόνο δεν μας προσφέρει καμία ασφάλεια,  αλλά αντιθέτως επιβάλει εθνικά επικίνδυνες λύσεις όπως η "Συμφωνία των Πρεσπών" και τηρεί στάση Πόντιου Πιλάτου απέναντι στους κινδύνους από την Τουρκική επιθετικότητα στο Αιγαίο και την Κύπρο.

Όμως, ακόμα κι αν η αναγκαία ενιαία πολιτική πρόταση δεν διαμορφώθηκε ακόμα σε αυτή την εκλογική μάχη, κάθε δημοκράτης και πατριώτης -ειδικά στις σημερινές οριακές συνθήκες- μπορεί να δώσει και με την ψήφο του σαφές μήνυμα αμφισβήτησης και ξεκάθαρη απάντηση αντίστασης απέναντι στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της ΕΕ και στα κόμματα που τις εφαρμόζουν ή τις υποστηρίζουν.

Και απάντηση δεν είναι η σιωπή ή η αποδοκιμασία της αποχής, του άκυρου και του λευκού που λειτουργεί εκλογικά υπέρ του δικομματισμού και του καθεστώτος συνολικά, και ερμηνεύεται αντίστροφα από την κυρίαρχη προπαγάνδα.

Απάντηση είναι η συμμετοχή και η ψήφος καταδίκης αυτής της αντιδημοκρατικής ΕΕ και των κομμάτων της μετα-μνημονιακής ευρω-κανονικότητας με την στήριξη των πολιτικών δυνάμεων που θέτουν ως αναγκαίες προϋποθέσεις για την ανάκτηση των λαϊκών δικαιωμάτων, την ανάκαμψη και την αναγέννηση της πατρίδας μας,  την δημοκρατία, την λαϊκή κυριαρχία και την εθνική ανεξαρτησία. Με έξοδο από την Ε.Ε., διαγραφή του παράνομου και τεχνητά δημιουργημένου  δημόσιου και ιδιωτικού χρέους, με σεισάχθεια, ανάκτηση της νομισματικής κυριαρχίας με υιοθέτηση Εθνικού νομίσματος, ανάκτηση του ελέγχου και παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας προς όφελος των πολιτών και των πραγματικών παραγωγικών δυνάμεων της  χώρας

Ψήφος - απάντηση που, δεν θα πρέπει να ερμηνευθεί ως αποδοχή ή επιδοκιμασία της πολυδιάσπασης του δημοκρατικού - πατριωτικού χώρου αλλά ως εντολή και απαίτηση ενότητας, προς τις πολιτικές δυνάμεις αντίστασης για την οργάνωση τους σε ένα πλατύ δημοκρατικό και πατριωτικό μέτωπο, χωρίς ανεδαφικούς "ηγεμονισμούς", ιδεολογικές "ταμπέλες" και διασπαστικές περιχαρακώσεις, σε ένα συμφωνημένο κοινό πολιτικό πλαίσιο, με κοινό σχέδιο  και όραμα ικανό να εμπνεύσει, να ανασυντάξει και να επανενεργοποίησει τις κοινωνικές δυνάμεις και λαϊκές πλειοψηφίες που μπορούν να συγκεκριμενοποιήσουν, να στηρίξουν και να πραγματοποιήσουν την εναλλακτική πολιτική πρόταση ανατροπής της καταστροφικής μνημονιακής και μετα-μνημονιακής "κανονικότητας" για την πραγματική διάσωση, την απελευθέρωση από τα δεσμά της ξενοκρατίας,  την ανάταξη της κοινωνίας και την αναγέννηση της πατρίδας μας.

Γιατί αυτά ορίζουν το πραγματικό και κρίσιμο διακύβευμα, το οποίο αποσιωπήθηκε και πολεμήθηκε με κάθε τρόπο από το καθεστώς και τους πολιτικούς εκπροσώπους του, και σε αυτές τις εκλογές.

Πηγή: dromosanoixtos.gr

---

Ηλίας Αλεξανδρής: Σχετικά με τον συντάκτη

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Η Κανονικότητα...

Του Ηλία Αλεξανδρή

Μια ακόμα "μνημονιακή" χρονιά φεύγει αφήνοντας πίσω της ακόμα περισσότερη καταστροφή, απανθρωπιά, φτωχοποίηση και ξεπούλημα της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας μας.

Βέβαια τα καλοταϊσμένα φερέφωνα στα ΜΜ'Ε' μιλώντας για το 2018 θα επαναλαμβάνουν σε κάθε ευκαιρία την καθεστωτική προπαγάνδα περί εξόδου από τα μνημόνια, περί ανάπτυξης και επιστροφής στην κανονικότητα.

Πρόκειται για μια εικονική πραγματικότητα χωρίς καθόλου κανονικότητα...

Γιατί η κανονικότητα αυτή δεν θα αγγίξει τους περισσότερους από 500.000 νέους μας που έφυγαν μετανάστες στα ξένα για να επιβιώσουν από την σωτηρία των μνημονίων.

Κανονικότητα δεν είναι οι θάνατοι να έχουν ξεπεράσει τις γεννήσεις και η χώρα να αργοπεθαίνει...

Κανονικότητα δεν είναι να κόβονται οι συντάξεις -χρήματα που έχουν καταβληθεί- για να αποπληρώνεται ένα άδικο, τεχνητά δημιουργημένο και διογκωμένο χρέος.

Κανονικότητα δεν είναι να ξεπουλιούνται μέσω του Υπερταμείου ακόμα και τα αρχαία μνημεία και η πολιτιστική μας κληρονομιά.

Κανονικότητα δεν είναι να καταστρέφονται οι πολίτες και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις -η ραχοκοκκαλιά της οικονομίας- και να διαλύεται η εγχώρια παραγωγή για να "διασώζονται" οι τράπεζες και το Ευρώ.

Κανονικότητα δεν είναι να πλειστηριάζονται ακόμα και πρώτες κατοικίες για να καλυφθούν δήθεν τα "κόκκινα δάνεια" των τραπεζών - φαντασμάτων που ήδη έχουν εισπράξει πάνω από 60 δις σε ανακεφαλαιοποιήσεις και έχουν ξεπουληθεί για ψίχουλα στους ξένους,

Κανονικότητα δεν είναι η διαρκής φοροληστεία μέσω των δήθεν ανεξάρτητων αρχών -που ελέγχονται από τους ξένους τοκογλύφους- για να δημιουργούνται "πρωτογενή πλεονάσματα" για την αποπληρωμή του "χρέους"...

Κανονικότητα δεν είναι να αποδέχεσαι την παραχάραξη της ιστορικής αλήθειας για την Μακεδονία και να ξεπουλάς την ίδια σου την ταυτότητα για να εξυπηρετούνται τα γεωστρατηγικά σχέδια του ΝΑΤΟ και της ΕΕ που υποθάλπουν εθνικισμούς και αλυτρωτισμούς ικανούς να οδηγήσουν σε αιματοβαμμένες αλλαγές συνόρων στα Βαλκάνια

Κανονικότητα δεν είναι η ξενοκρατία και η τραπεζοκρατία να έχει σφετεριστεί την δημοκρατία, και οι υποτελείς δοσίλογες κυβερνήσεις να εξυπηρετούν τα συμφέροντα της ντόπιας και ξένης ολιγαρχίας καταπατώντας "κάθε λέξη του Συντάγματος" και κάθε έννοια λαϊκής κυριαρχίας και εθνικής ανεξαρτησίας...

Όλη αυτή την "κανονικότητα" όπως φαίνεται αντιλήφθηκαν, πως γίνεται και δικό τους "κανονικό" μέλλον, και οι Γάλλοι πολίτες που στο τέλος του 2018 αντιδρώντας με το Κίνημα των Κίτρινων Γιλέκων έδωσαν το στίγμα για το τι μπορεί να πετύχουν οι οργανωμένες δυνάμεις του λαού.

Ας κρατήσουμε αυτό το παράδειγμα κοινωνικών αγώνων ως παρακαταθήκη για το 2019, και ας συνειδητοποιήσουμε -συμμετέχοντας έμπρακτα- επιτέλους ότι μόνο οι οργανωμένοι και ενεργοποιημένοι πολίτες, ενωμένοι μπορούν μέσα από τους αγώνες τους να αναδείξουν τις δημοκρατικές και πατριωτικές δυνάμεις που με σχέδιο και όραμα θα ανατρέψουν και θα αντιστρέψουν αυτή την καταστροφική -δήθεν μεταμνημονική- πορεία που βρίσκεται ο λαός και η πατρίδα μας, για να επαναφέρουν πραγματικά την κανονικότητα με Δημοκρατία, Δικαιοσύνη, Λαϊκή Κυριαρχία και Εθνική Ανεξαρτησία.

Πηγή: dromosanoixtos.gr

---

Ηλίας Αλεξανδρής: Σχετικά με τον συντάκτη

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Η αύξηση στην τιμή του πετρελαίου θέρμανσης και το ανήθικο πλεόνασμα

Του Ηλία Αλεξανδρή

Όσοι σε τούτον εδώ τον τόπο δεν έχουμε κοντή μνήμη ή επιλεκτική αμνησία  γνωρίζουμε καλά -και με οδυνηρό τρόπο- τι σημαίνει η αύξηση τις τιμής του πετρελαίου θέρμανσης.

Είναι, δυστυχώς, η προαναγγελία της είδησης ακόμα περισσότερων νεκρών που θα προστεθούν στον κατάλογο των μη καταμετρημένων θυμάτων της «λευκής» βουβής γενοκτονίας του λαού μας ως συνέπεια της επιβολής των μνημονίων, και μάλιστα μετά την «έξοδο» από αυτά.

Είτε από αναθυμιάσεις και ασφυξία, είτε από πυρκαγιές κατοικιών, είτε από το κρύο, είναι βέβαιο ότι φέτος θα γίνουμε ξανά μάρτυρες μιας σειράς θανατηφόρων «ατυχημάτων» ή «περιστατικών» που οι καλοπληρωμένοι τηλε-αστέρες εκφωνητές -και δήθεν δημοσιογράφοι- των δελτίων ειδήσεων θα μας παρουσιάζουν ως απροσεξίες, ως αμέλειες ή ως ατυχή συμβάντα, εξαντλώντας κάθε περιθώριο της απάνθρωπης υποκρισίας και της τέχνης της παραπλάνησης που εξασκούν, για να θαφτεί όσο γίνεται βαθύτερα ο πραγματικός λόγος που θα συμβούν όλα αυτά.

Και πάλι τα γνωστά τηλε-παπαγαλάκια θα μας γανώνουν το κεφάλι για το γιατί φταίνε πάλι τα θύματα, οι απρόσεκτοι φοιτητές που δεν έσβησαν σωστά το μαγκάλι, η γιαγιά που δεν πρόσεξε και δεν έσβησε σωστά την ξυλόσομπα, ο παππούς που δεν ντύθηκε με τα σωστά ρούχα, ή δεν σκεπάστηκε σωστά με την κουβέρτα και πέθανε αφού έπαθε βαριά πνευμονία κλπ

Και φυσικά δεν θα φταίει για αυτά τα καθημερινά εγκλήματα, η μνημονιακή δέσμευση που υπέγραψε η παρούσα «ελληνική κυβέρνηση» -για την οποία άχνα δεν βγάζουν και τα υπόλοιπα μνημονιακά κόμματα / σαπάκια του πολιτικού μας συστήματος- για εξωπραγματικά πλεονάσματα μετά την δήθεν «έξοδο από τα μνημόνια»

Όμως  αυτήν ακριβώς  την δέσμευση της «επίτευξης των στόχων των πλεονασμάτων» επικαλούνται σήμερα οι κυβερνητικοί και λοιποί υπέρμαχοι των μνημονίων και της «κανονικότητας» για να δικαιολογήσουν το γεγονός ότι δεν προχωρούν σε μείωση της ακραίας υπερφορολόγησης των καυσίμων, εξαιτίας της οποίας η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης έχει εκτοξευθεί στα ύψη, με αποκορύφωμα την φετινή χρονιά.

Ίσως πάλι να διαψευσθώ στις παραπάνω εκτιμήσεις μου και τελικά τα τηλε-παπαγαλάκια παίξουν μόνο την «παράσταση» της μόλυνσης του αέρα στα αστικά κέντρα από την «καύση ακατάλληλων υλικών» σε τζάκια και σόμπες, και  να επικρατήσει «κατά τα λοιπά»  ολοκληρωτική «ομερτά» για τους θανάτους, στα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, όπως έχει συμβεί για την εκκωφαντική αύξηση αυτοκτονιών με δεκάδες χιλιάδες αυτόχειρες συμπολίτες μας που δεν άντεξαν την «ανάπτυξη» και την «έξοδο» από τα μνημόνια.

Εξάλλου είναι σχεδόν βέβαιο ότι πολλά από τα υποψήφια θύματα από την αδυναμία θέρμανσης θα είναι ηλικιωμένοι άνω των 70 και συνταξιούχοι των επιδομάτων πείνας όπως πλέον έχουν μετατραπεί οι συντάξεις, όποτε έτσι θα επιταχυνθεί «η επίλυση του ζητήματος των συντάξεων για τους άνω των 70» στην οποία αναφέρθηκε και ο φερόμενος ως πρωθυπουργός αυτής της χώρας.

Και για να είναι μάλλον εξασφαλισμένα τα παραπάνω αναμενόμενα «αποτελέσματα», μαζί με την αύξηση της τιμής του πετρελαίου, έρχεται και μεγάλη αύξηση στην τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος !

Για να μην υπάρχει καμία εναλλακτική λύση για την θέρμανση... εκτός κι αν -αφού δεν θα υπάρχει πετρέλαιο- κάποιοι ανάψουν τις ηλεκτρικές τους σόμπες ή τα κλιματιστικά θερμαντικά σώματα  γνωρίζοντας ότι δεν θα έχουν να πληρώσουν τον λογαριασμό στην ΔΕΗ...

Και σε αυτή την περίπτωση όμως, τα πράγματα είναι «εξασφαλισμένα» από τους ξένους επικυρίαρχους και τους ντόπιους «εισπράκτορές» τους, με κατασχέσεις και «ηλεκτρονικούς» πλειστηριασμούς... και επιπλέον έτσι θα αυξηθούν και τα ελλείμματα της ΔΕΗ για να μπορεί να ξεπουληθεί σε ακόμα πιο εξευτελιστικές τιμές...

Είναι γεγονός ότι όλοι οι σοβαροί αναλυτές και οικονομολόγοι, διαπιστώνουν ότι  «τα νούμερα δεν βγαίνουν» αναφερόμενοι στα οικονομικά μεγέθη που προβλέπονται στους στόχους για τα υπερμεγέθη -χωρίς προηγούμενο- πλεονάσματα στην περίοδο της επιτήρησης μετά την «έξοδο» από τα μνημόνια...

Κανείς όμως δεν αναφέρεται,  και ίσως και να μην μπορεί να υπολογίσει τα νούμερα για τις εκατόμβες των θυμάτων που θα προκαλέσει η ευλαβική προσήλωση στην εφαρμογή αυτών των δεσμεύσεων από μια «κυβέρνηση» που κατάφερε να μετατρέψει το «ηθικό πλεονέκτημα» της «πρώτης φορά αριστερά» σε  «ανήθικο πλεόνασμα» απανθρωπιάς, ξεπουλήματος και υποτέλειας,  υπηρετώντας πιστά και χωρίς καμία αναστολή όλες τις έξωθεν επιβαλλόμενες «διαταγές» που οδηγούν στην καταστροφή και διάλυση την πατρίδα μας και σε εξόντωση οικονομική, ηθική και φυσική τον λαό!

Η μόνη πραγματική λύση μέσα σε αυτό τον βαρύ «χειμώνα» της νεοφιλελεύθερης μνημονιακής απάνθρωπης και ανήθικης βαρβαρότητας, είναι ο ίδιος ο λαός να σπάσει την «παγωνιά» και να θερμάνει με την οργάνωση του και τους αγώνες του την προοπτική της συνολικής ανατροπής αυτής της καταστροφικής πορείας για να διεκδικήσει το δίκιο του και να ξανακερδίσει την ζωή του και την πατρίδα του.

Πηγή: dromosanoixtos.gr

---

Ηλίας Αλεξανδρής: Σχετικά με τον συντάκτη

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε γέλασε ...

Του Ηλία Αλεξανδρή

Και να που ένα προδιαγεγραμμένο -με το στανιό- ΝΑΙ μπορεί να μετατραπεί σε ένα ηχηρότατο χαστούκι παγκόσμιας εμβέλειας που επαληθεύει τους στίχους του Νιόνιου στον Μπάλλο: «Εδώ είναι Βαλκάνια δεν είναι παίξε γέλασε ...»

Η εκκωφαντικών διαστάσεων αποχή άνω του 65% των ψηφοφόρων της ΠΓΔΜ στο χθεσινό δημοψήφισμα για την Συμφωνία των Πρεσπών, ακόμα κι αν παρακαμφθεί και αντιστραφεί με την χρήση των γνωστών «δημοκρατικών» διαδικασιών που ζήσαμε και στο δημοψήφισμα του 2015 στην Ελλάδα, αποτελεί την έμπρακτη και αδιάσειστη απόδειξη ότι ήταν όλες κάλπικες και εκ του πονηρού οι αφηγήσεις περί της εξεύρεσης κοινά αποδεκτής λύσης που θα οδηγήσει την εξομάλυνση των σχέσεων ανάμεσα στην Ελλάδα και τα Σκόπια και που δήθεν θα διασφαλίσει την ειρήνη στα Βαλκάνια.

Η τεραστίων διαστάσεων αποχή που οφείλεται κυρίως στους σλαβικής καταγωγής κατοίκους των Σκοπίων, αποτυπώνει και αναδεικνύει το εξαιρετικά επικίνδυνο έδαφος πάνω στο οποίο η ΕΕ και το ΝΑΤΟ -σε συνεργασία με τις κυβερνήσεις Ελλάδας και Σκοπίων- επιχειρούν να επιβάλουν μια αδιέξοδη λύση για να εξυπηρετήσουν τα γεωπολιτικά σχέδια επέκτασης και επικράτησής τους στα Βαλκάνια.

Το ρήγμα ανάμεσα στους σλαβικής και αλβανικής καταγωγής κατοίκων της ΠΓΔΜ που αποτυπώθηκε στο χθεσινό δημοψήφισμα δεν είναι κάτι καινούριο. Είναι κάτι απολύτως φυσικό λόγω της ίδιας της τεχνητής δημιουργίας του κράτους των Σκοπίων. Το ίδιο «φυσική» είναι και η στάση της πλειοψηφίας του 65% των σλαβικής καταγωγής Σκοπιανών που απάντησαν χθες ότι δεν επιθυμούν καμία ανάμειξη ξένων δυνάμεων στην επίλυση του θέματος της ονομασίας τους.

Και τελικά φαίνεται πως δεν είναι μόνο κάποιοι ακραίοι που τα θέλουν όλα ή τίποτα στα Σκόπια, αλλά μια μεγάλη πλειοψηφία που διαμορφώθηκε έπειτα από τόσες δεκαετίες που οι πολίτες γαλουχήθηκαν με τις θεωρίες περί «Μακεδονισμού», συνοδευόμενες από μεγαλοϊδεατικούς αλυτρωτισμούς σε βάρος της Ελλάδας, με αφηγήσεις περί «Μακεδονίας του Αιγαίου» και εθνικιστικές μυθοπλασίες περί Μακεδονικού έθνους και γλώσσας.

Δυστυχώς αυτές ακριβώς τις εθνικιστικές μυθοπλασίες ενθάρρυναν και γιγάντωσαν οι υποχωρήσεις της ελληνικής «κυβέρνησης», που με τις παραχωρήσεις της στα ζητήματα αυτά αποποιήθηκε την ιστορική αλήθεια για την Μακεδονία και τους Μακεδόνες, το αδιαπραγμάτευτο δηλαδή δικαίωμα της Ελλάδας στην ιστορία και τον πολιτισμό της Μακεδονίας του Αλέξανδρου.

Για αυτό και όσες προσπάθειες και να έκανε ο -καθόλου μετριοπαθής- Ζάεφ για να πείσει ότι η συμφωνία των Πρεσπών στην οποία σύρθηκε από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ είναι μια νίκη για τους «Μακεδόνες» των Σκοπίων, τελικά αποδοκιμάστηκε μεγαλοπρεπώς στην ψηφοφορία της Κυριακής.

Γιατί πολύ απλά οι ακραίοι «Μακεδόνες» αποδεικνύεται ότι αποτελούν ή μπορούν να επηρεάσουν την μεγάλη πλειοψηφία στα Σκόπια. Μια πλειοψηφία που με την αποχή της κατέστησε σαφές ότι δεν επιθυμεί κανέναν γεωγραφικό προσδιορισμό στην ονομασία του κράτους, δεν δέχεται ότι πρέπει να απαλειφθούν οι αλυτρωτισμοί από το Σύνταγμα τους και σε καμία περίπτωση δεν δέχεται ότι αυτό μπορεί να συμβεί για να εξυπηρετηθούν οι σχεδιασμοί του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στα Βαλκάνια.

Είναι αξιοσημείωτο δε, ότι έχουν αυτή την στάση, ενώ οι ίδιοι «χρωστούν» την ύπαρξη του κράτους τους, σε ανάλογους σχεδιασμούς της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, που με μια βάναυση και καθοριστική πολεμική επέμβαση οδήγησαν στην διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, σε έναν πρώτο κύκλο επαναχάραξης των συνόρων στα Βαλκάνια στον πρόσφατο ιστορικό χρόνο!

Αυτή η στάση που καταμετρήθηκε στο έμμεσο ΟΧΙ του 65% της αποχής των Σκοπιανών από το δημοψήφισμα, αποτελεί μια εντελώς ανεπιθύμητη εξέλιξη για την ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Γιατί όπως φαίνεται από τις πρώτες κιόλας επίσημες αντιδράσεις, υποχρεώνει αυτούς τους «δημοκράτες» να προχωρήσουν σε ένα ακόμα de facto πραξικόπημα, την ίδια ώρα που οι ίδιοι έχουν στρέψει διεθνώς την προσοχή των ΜΜΕ για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, αναγάγοντάς το σχεδόν σε παγκόσμιο ζήτημα.

Όσοι λοιπόν επί δεκαετίες εξέθρεψαν ή ανέχθηκαν το εθνικιστικό αφήγημα του «Μακεδονισμού» στα Σκόπια, και ήρθαν στην συνέχεια με μια δήθεν «δημοκρατική» διαδικασία -όταν άλλαξαν οι σχεδιασμοί τους- να σύρουν τους Τσίπρα και Ζάεφ στην απορριπτέα συμφωνία, φαίνεται ότι έπεσαν -έστω και για λίγο- στον λάκκο που έσκαβαν, τόσο όσο ώστε να λερώσουν τα ακριβοπληρωμένα «δημοκρατικά» κοστούμια τους.

Γιατί όπως φαίνεται είναι τώρα έτοιμοι να αποδεχθούν ως «δημοκρατική» την ψήφο της μειοψηφίας του περίπου 35%, αγνοώντας επιμελώς και επιδεικτικά την γιγάντια αποχή της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών της ΠΓΔΜ.

Αυτοί είναι οι ίδιοι που σχίζουν τα ιμάτια τους για την δημοκρατία στην Κριμαία, στην Συρία και σε άλλες αιματοβαμμένες περιοχές ενδιαφέροντός τους, διότι δήθεν θέλουν οι αποφάσεις να στηρίζονται στη βούληση των λαών που μπορούν να αποφασίζουν οι ίδιοι ελεύθεροι και ανεπηρέαστοι.

Ήταν ακριβώς αυτοί που εξαπέλυσαν και στήριξαν ανοικτά μια τεράστια εκστρατεία προπαγάνδας στην ΠΓΔΜ υπέρ του ΝΑΙ στο δημοψήφισμα της Κυριακής. Και γι’ αυτό γνωρίζουν πολύ καλά ότι η μη συμμετοχή του 65% των πολιτών δεν ήταν καθόλου μια αποχή αδιαφορίας, αλλά μια σαφής και βροντερή απόρριψη της συμφωνίας των Πρεσπών, των σχεδίων της ΕΕ, του ΝΑΤΟ αλλά και της πολιτικής στάσης των κυβερνήσεων Τσίπρα και Ζάεφ που προσπαθούν να την επιβάλλουν.

Με αυτά τα καταγεγραμμένα πλέον δεδομένα είναι μάλλον πιθανότερο, ότι ακόμα κι αν καταφέρουν να περάσουν την συμφωνία, αυτή δεν μπορεί να αποτελέσει μια βιώσιμη λύση ειρήνης και σταθερότητας στην περιοχή.

Γιατί όχι μόνο πρόκειται για μια «συμφωνία» που δεν βασίζεται στην λαϊκή βούληση και την αμοιβαία συνεννόηση των γειτονικών λαών, αλλά αντίθετα αποδοκιμάστηκε από την πλειοψηφία των πολιτών της ΠΓΔΜ που απείχαν από το δημοψήφισμα .

Μ’ αυτό το αποτέλεσμα, κάθε προσπάθεια να υλοποιηθεί η συμφωνία των Πρεσπών με πραξικοπηματικές έξωθεν παρεμβάσεις και διαδικασίες, ενάντια στην βούληση των πολιτών της ΠΓΔΜ, είναι πολύ πιθανόν να αξιοποιηθεί από τις πιο ακραίες φωνές και τις πολιτικές δυνάμεις που στηρίζουν τον «Μακεδονικό» αλυτρωτισμό και εθνικισμό. Δυνάμεις οι οποίες είναι βέβαιο ότι θα προσπαθήσουν άμεσα και στο μέλλον να καπηλευθούν και να εξαργυρώσουν πολιτικά αυτό το ηχηρότατο «παρών» της αποχής στο δημοψήφισμα της 30ης Σεπτεμβρίου 2018.

Αυτούς τους κινδύνους είναι που αντιλαμβάνεται ή και διαισθάνεται σε ποσοστό πάνω από 70% ο ελληνικός λαός -που δεν ρωτήθηκε και αυτός όπως θα επέβαλε η δημοκρατία- και για αυτό απορρίπτει, δημοσκοπικά και έμπρακτα με την παρουσία του στα συλλαλητήρια, την χρήση του ιστορικού ονόματος της Μακεδονίας από τους κατοίκους των Σκοπίων.

Όχι επειδή είναι «εθνικιστής» λαός, ούτε γιατί διεκδικεί εδάφη από την «Μακεδονία» των Σκοπίων, αλλά γιατί είναι ένας φιλειρηνικός λαός που αντιλαμβάνεται τους κινδύνους μιας μελλοντικής εμπόλεμης εμπλοκής στην οποία μπορεί να οδηγήσουν οι σχεδιασμοί του ΝΑΤΟ και της ΕΕ που επιμένουν να «αγνοούν» ότι: «Εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε γέλασε ...».

Γι’ αυτό και δεν μπορεί κανείς δημοκράτης και πατριώτης να αισθάνεται δικαιωμένος από αυτό το αποτέλεσμα, ούτε μπορεί να πανηγυρίζει για όσα θα ακολουθήσουν με την έξωθεν και ελέω ΝΑΤΟ και ΕΕ προσπάθεια για εφαρμογή όσων προβλέπονται στη «συμφωνία».

Ακόμα δε περισσότερο δεν μπορεί ο κ. Καμμένος, που έχει καταπιεί «αμάσητα» όλα τα καταστροφικά μνημονιακά μέτρα ξεπουλήματος της πατρίδας μας, να πανηγυρίζει για την αποχή, λέγοντας ότι καθιστά τη συμφωνία άκυρη ενώ πολύ καλά γνωρίζει ότι κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται στους όρους της «άκυρης» συμφωνίας που συνυπέγραψε και η «κυβέρνηση» που εξακολουθεί να στηρίζει!

Γίνεται πλέον ξεκάθαρο ότι η ειρηνική συνύπαρξη δεν διασφαλίζεται μέσα από δημοψηφίσματα και έξωθεν επιβαλλόμενες συμφωνίες ερήμην των λαών, αλλά μπορεί μόνον να υπάρξει από λαούς κυρίαρχους και ανεξάρτητους, μέσα από την ισότιμη και αμοιβαία συνεργασία και με σεβασμό της εδαφικής ακεραιότητας, της διατήρησης των συνόρων, της ιστορίας, αλλά και της ιστορικής αλήθειας και ταυτότητάς τους.

Κάτι τέτοιο όμως δεν είναι δυνατόν να συμβεί με την χώρα μας να βρίσκεται στο καθεστώς ιδιότυπης -οικονομικοπολιτικής τουλάχιστον- κατοχής και με απώλεια της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας μέσω των μνημονίων και την εφαρμογή πολιτικών πλήρους εξάρτησης από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ.

Γι’ αυτό και δεν μπορεί να υπάρχει άλλη επιλογή για την ελληνική κοινωνία, εκτός από τον διαρκή οργανωμένο αγώνα για εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία. Για απεξάρτηση από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, νέο Σύνταγμα για την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας και χάραξη ανεξάρτητης εξωτερικής και οικονομικής πολιτικής από τον ίδιο τον λαό, με διαγραφή του τεχνητά διογκωμένου και άδικου χρέους, την εφαρμογή Σεισάχθειας και την κατάργηση όλων των δεσμεύσεων και μνημονιακών νόμων.

Και επιπλέον, αποκατάσταση Δικαιοσύνης που θα αποδώσει τις ευθύνες σε όλους όσοι μας οδήγησαν στην διαρκή οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση και καταστροφή μας, και δεν διστάζουν πλέον να αποδέχονται και να εφαρμόζουν -κατ' εντολήν της ΕΕ και του ΝΑΤΟ- εθνικά επιζήμιες πολιτικές που μπορεί να οδηγήσουν σε αλλαγές συνόρων και αιματηρές περιπέτειες τους λαούς των Βαλκανίων.

Πηγή: dromosanoixtos.gr

---

Ηλίας Αλεξανδρής: Σχετικά με τον συντάκτη

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο λαός πρέπει να ανακτήσει την πατρίδα του

Του Ηλία Αλεξανδρή

(Το άρθρο δημοσιεύθηκε στις 16-12-2016, παραμένει όμως επίκαιρο)

Ξανά εδώ, μετά από μήνες ... που είχα να δημοσιεύσω κείμενο. Συνειδητά δεν έγραψα γιατί αυτό που ένιωσα είναι ότι όλα έχουν γραφτεί και ξαναειπωθεί κι ότι πλέον είναι ώρα για αφομοίωση των γεγονότων, σκέψη, ανάλυση και ανάδραση αλλά κυρίως ώρα για πράξεις και όχι μεγάλα και βαρύγδουπα λόγια από όλους μας. Είναι ακόμα και το γεγονός ότι δεν ζω γράφοντας κείμενα και δημοσιολογώντας επί παντός επιστητού ...

Άλλωστε υπάρχουν πολλοί και άξιοι δημοσιογράφοι και αρθρογράφοι που επαγγελματικά σχολιάζουν την επικαιρότητα καθώς, βήμα - βήμα, το τέλμα που μας έχουν βάλει βαθαίνει ...

Πιστεύω πλέον ότι η επικαιρότητα και ο σχολιασμός της σε αυτή την περίοδο υποχώρησης των λαϊκών αντιδράσεων - τουλάχιστον με την κινηματική τους εκδοχή - δεν είναι τίποτα περισσότερο από την ανάλυση των συμπτωμάτων της βαριάς αρρώστιας που μας οδηγεί ως λαό και χώρα σε εξαφάνιση - με ιστορικούς όρους - και συνοψίζεται σε πολύ λίγες λέξεις, κατοχή, υποτέλεια και εκφασισμός απέναντι σε εθνική ανεξαρτησία, λαϊκή κυριαρχία και δημοκρατία.

Αφορμή για να ξαναγράψω αποτέλεσε το σημερινό (16-12-2016) άρθρο στο enikos του αγαπητού σκιτσογράφου και αρθρογράφου Στάθη - τον οποίο διαβάζω, εκτιμώ και σέβομαι εδώ και πολλά χρόνια - με τίτλο "H Αριστερά πρέπει να ανακτήσει το όνομά της".

Ένα άρθρο που ενώ συμφωνώ στην βασική ανάλυση και τα συμπεράσματα που αφορούν την κατάσταση της πατρίδας, της Αριστεράς και τον ρόλο που έπαιξε και συνεχίζει να παίζει - για όσο αντέξει - η δοσίλογη "κυβέρνηση" του ΣΥΡΙΖΑ, καταλήγει στην πρόταση δημιουργίας Αριστερού Μετώπου.

Συγκεκριμένα  το άρθρο καταλήγει στην εξής πρόταση :

"Η πατρίδα είναι σε κίνδυνο. Χρειάζεται όχι μόνον ένα μέτωπο της Αριστεράς, αλλά ένα μέτωπο της Αριστεράς που να φθάνει έως την πατριωτική δεξιά. Που θα απευθύνεται σε ταξική βάση σε όλους τους ανθρώπους του λαού. Που θα επαναφέρει την πολιτική στον δημόσιο βίο, ως λαϊκό όπλο. Που θα αποκαταστήσει τη γλώσσα, χωρίς να καταφεύγει σε σοφιστείες, ευφημισμούς και ψέματα. Μια Αριστερά που θα προτείνει ξανά την αξιοπρέπεια στους πολίτες. Με στρατηγική παγκοίνως γνωστή, με τακτικές και ιεράρχηση στόχων, όλα εις γνώσιν και με τη συμμετοχή του λαού."

Καταρχήν δηλώνω ότι κατανοώ πλήρως, υπερασπίζομαι και σέβομαι το δικαίωμα της διατύπωσης της άποψης αυτής από την οπτική ενός μαχόμενου δημοσιογράφου που είναι αριστερός και θα συμφωνούσα απόλυτα αν η πρόταση περιορίζονταν απλά στο πρόβλημα της Αριστεράς ή του ΣΥΡΙΖΑ. Εδώ όμως η πρόταση δεν περιορίζεται σε αυτά αλλά αφορά την πατρίδα όπως είναι ξεκάθαρο από την αρχή της παραγράφου ... και όχι μόνο, αφορά και την ανάγκη δημιουργίας Μετώπου.

Γιατί λοιπόν αφού μιλάμε για πατρίδα, το Μέτωπο πρέπει να οριοθετείται ως αριστερό ; Είναι η πατρίδα κι ο λαός μόνο αριστερός; Είναι  αυτό το πρόβλημα μας την ώρα της πλήρους διάλυσης και καταστροφής; Το Αριστερό Μέτωπο;

Κατά την άποψη μου σαφώς ΟΧΙ ! Μπορεί αυτό να είναι πρόβλημα της Αριστεράς αλλά όχι του λαού.

Το πρόβλημα μας σαφώς είναι θέμα υποτέλειας με όρους οικονομικής κατοχής, είναι μαζί και πρόβλημα εξαθλίωσης του λαού με διαστάσεις και μεθόδους που δεν περιορίζονται ή περιγράφονται μόνο σε ταξικό επίπεδο ανάλυσης αλλά έχουν ξεκάθαρα τα χαρακτηριστικά ιμπεριαλιστικής επίθεσης που οδηγεί τον λαό σε εξαφάνιση μέσω μια ιδιότυπης "λευκής" γενοκτονίας (μετανάστευση των νέων, υπογεννητικότητα λόγω της βάρβαρης λιτότητας, αύξηση των θανάτων λόγω της διάλυσης της υγείας κ.α. ) και στον αφελληνισμό της οικονομίας και του δημόσιου χαρακτήρα του κράτους (αρπαγή της Δημόσιας και Ιδιωτικής περιουσίας μέσω ΤΑΙΠΕΔ, Υπερταμείου, Φοροεπιδρομής και κατασχέσεων, υπαγωγή στον ESM, μόνιμη επιβολή οικονομικής πολιτικής από ξένες δυνάμεις, νομισματική και τραπεζική εξάρτηση κλπ).

Είναι λοιπόν όλα αυτά που συμβαίνουν μόνο ταξικά ; Και αν είναι τα αντιλαμβάνονται όλοι ως ταξικά ; Μπορούν να ακούσουν το κάλεσμα "σε ταξική βάση" για την δημιουργία του ιστορικά αναγκαίου μετώπου αντίστασης και ανατροπής της υποδούλωσης της πατρίδας τα μεγάλα τμήματα του λαού που δεν αυτοπροσδιορίζονται ή δεν είναι αριστερά; Σαφώς ΟΧΙ ! Γιατί αν ήταν έτσι τα κόμματα της αριστεράς (όχι της νεοφιλελεύθερης "Αριστεράς" του ΣΥΡΙΖΑ) θα κυριαρχούσαν στο πολιτικό σκηνικό και δεν θα συγκέντρωναν όλα μαζί κάτω από 10% στις εκλογικές αναμετρήσεις.

Να γιατί θεωρώ πως το να προτείνει κάποιος ότι χρειάζεται "μέτωπο της Αριστεράς που να φθάνει έως την πατριωτική δεξιά. Που θα απευθύνεται σε ταξική βάση σε όλους τους ανθρώπους του λαού" στις παρούσες συνθήκες είναι ανεδαφικό, προκαλεί σύγχυση και οδηγεί μαθηματικά στην αυτοαναίρεση της ίδια της δυνατότητας ύπαρξης Μετώπου, ειδικά τώρα με την Πατρίδα να βρίσκεται σε κίνδυνο.

Τι χρειάζεται πραγματικά όμως; Και τι πραγματικά μπορεί αμεσότερα να αποτελέσει απάντηση στην ανάγκη δημιουργίας του Μετώπου;

Χρειάζεται καταρχήν να ζητάμε και να παλεύουμε με τον τρόπο που μπορεί να καταλάβει ο λαός σε όποια τάξη κι αν θεωρεί ή δεν θεωρεί ότι ανήκει ...

Να ξεκινήσουμε - όσοι αγαπάμε αυτό τον τόπο και τον θέλουμε ελεύθερο και δημοκρατικό - αυτό που γράφει και ο Στάθης. Δηλαδή να επαναφέρουμε την πολιτική ως πράξη και όπλο του λαού, μέσα από την καθημερινή μας δράση που η ίδια θα εμπεριέχει τα βήματα και θα υποστηρίζει την διαδικασία για να δημιουργηθεί ένα ευρύ λαϊκό, δημοκρατικό και πατριωτικό μέτωπο. Ένα τέτοιο μέτωπο, που θα κερδίζει μέρα με την μέρα ξανά την πολιτική δράση και την συμμετοχή του λαού με κινηματικούς και ξεκάθαρα πολιτικούς όρους διακυβέρνησης με τους στόχους της λαϊκής κυριαρχίας, της εθνικής ανεξαρτησίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης, είναι αυτό που μπορεί να "αποκαταστήσει τη γλώσσα, χωρίς να καταφεύγει σε σοφιστείες, ευφημισμούς και ψέματα".

Γράφει ο αγαπητός Στάθης για "Μια Αριστερά που θα προτείνει ξανά την αξιοπρέπεια στους πολίτες."

Θεωρώ ότι κάνει λάθος και μάλιστα σοβαρό !

Δυστυχώς για την Δημοκρατία μας και κυρίως για τον λαό, η Αριστερά μετά τα όσα συνέβησαν με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει πρώτα να προτείνει η ίδια στον εαυτό της την αξιοπρέπεια και αφού την ανακτήσει αποδεδειγμένα μπορεί ίσως και να την προτείνει στον λαό. Αυτός άλλωστε είναι και ένας ακόμα λόγος που το Μέτωπο δεν μπορεί να είναι Αριστερό.

Γιατί απλά και μόνο ένα Μέτωπο της Αριστεράς δεν μπορεί πλέον να προτείνει ξανά την αξιοπρέπεια στους πολίτες με νωπή την εμπειρία της "αξιοπρέπειας" της "πρώτης φοράς Αριστερά" του νεοφιλελεύθερου ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που πολύ πιο αξιόπιστα μπορεί να κάνει ένα ευρύ λαϊκό, δημοκρατικό και πατριωτικό Μέτωπο που θα προτάσσει το ζήτημα της αξιοπρέπειας του λαού ΟΧΙ ως ζήτημα της Αριστεράς αλλά ως πρώτο βήμα για την επαναφορά της λαϊκής κυριαρχίας σε μια πατρίδα ελεύθερη και δημοκρατική.

Ένα τέτοιο Μέτωπο έχει ανάγκη την Αριστερά που δεν έχει αφομοιωθεί στην διεθνιστική λογική της παγκοσμιοποίησης, που αγαπά και δεν φοβάται την πατρίδα με όρους εθνικής ανεξαρτησίας και λαϊκής κυριαρχίας. Όπως έχει ανάγκη και κάθε υγιή δημοκρατική πολιτική οργάνωση ... ως πηγαία και άμεση έκφραση της οργάνωσης του λαού με πολιτικούς όρους, όπως τους θέτει και ο Στάθης στο άρθρο του.

Και είναι αυτό το ίδιο το Μέτωπο με την ευρεία συμμετοχή του λαού που θα επιλέξει την ιεράρχηση των στόχων, την Στρατηγική και τις τακτικές του αγώνα για την απελευθέρωση της πατρίδας και την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας.

Αυτό το Μέτωπο μπορεί και οφείλει να ικανοποιήσει την κύρια και βασική αρχή που αποτελεί αυταπόδεικτη ιστορική αναγκαιότητα : "Ο λαός πρέπει να ανακτήσει την πατρίδα του" για τον ίδιο τον λαό.

Ας κρατήσουμε όλοι ψηλά το πνεύμα του Μετώπου και πάνω από όλα την πίστη στον αγώνα.

Πηγή: dromosanoixtos.gr

---

Ηλίας Αλεξανδρής: Σχετικά με τον συντάκτη

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Για την Μάνα ...

Του Ηλία Αλεξανδρή

Καλοκαίρι του 1978.

Μια νεαρή όμορφή γυναίκα στα 29 της κλαίει γοερά ντυμένη στα μαύρα. Κρατά στην αγκαλιά της τον μεγαλύτερο γιό της και σιγομουρμουρίζει «θα τα καταφέρουμε! Θέλω να είσαι δυνατός κι εσύ και τα αδέρφια σου».

Ο πατέρας χάθηκε την ώρα που δούλευε πάνω στην προσπάθεια για το μεροκάματο, για την οικογένεια. Κι η μάνα μόνη πια με τρία παιδιά ψάχνει την δύναμη να σταθεί στα πόδια της και να συνεχίσει.

Γιατί έτσι είναι η Μάνα! Πρώτα Μάνα και μετά γυναίκα που έχασε τον άντρα της ζωής της στην καλύτερη ίσως στιγμή, νέο, όμορφο και δυνατό.

Τα παιδιά της είναι μικρά –είναι πάντα τα μικρά της– και την χρειάζονται περισσότερο από ποτέ. Και η αγάπη της για τα παιδιά της είναι πιο δυνατή από κάθε είδους πόνο.

Δούλεψε σε εργοστάσια, σε ταβέρνες, πολλές φορές έκανε δύο δουλειές αλλά ποτέ δε έσκυψε το κεφάλι.

Ούτε όταν οι μηχανή της παρέσυρε το χέρι και της ξέσκισε τους τένοντες την ώρα που δούλευε, και οι γιατροί της έλεγαν ότι το χέρι δεν θα ξαναλειτουργήσει. Είπε στον γιατρό «έχω μικρά παιδιά πρέπει να τα μεγαλώσω. Αυτό το χέρι είναι το ψωμί μας και θα γίνει καλά !». Και όντως αυτό το χέρι έγιανε και οι γιατροί μιλούσανε για θαύμα, την ώρα που η μάνα χαμογελούσε και κοιτούσε ψηλά στον ουρανό λέγοντας συνέχεια «σε ευχαριστώ».

Δεν παραπονέθηκε ούτε κι όταν αναγκαζόταν να μαγειρεύει ή να πλένει για τα παιδιά της μέσα στην νύχτα γιατί δεν προλάβαινε με τις δύο δουλειές που έκανε.

Τα παιδιά της έπρεπε να συνεχίσουν το σχολείο, να μάθουν τα γράμματα που την εμπόδισαν να μάθει, οι δικοί της γονείς και η φτώχεια.

Στο σχολείο που πήγαινε για να μάθει πως πάνε τα παιδιά της ρωτούσε πρώτα «είναι καλά παιδιά;» και μετά αφού έπαιρνε τις απαντήσεις που ζητούσε ρωτούσε και για τα μαθήματα.

Μια αγκαλιά, ένα χαμόγελο, ένα ζεστό πιάτο φαΐ και πολλές συμβουλές για αγάπη, ομόνοια, εντιμότητα και ήθος, ήταν πάντα ο χρόνος που περνούσε με τα παιδιά της.

Να μεγαλώσουν σωστά, να ζήσουν καλύτερα, σε ένα καλύτερο κόσμο που και αυτά θα φτιάξουν.

Η Μάνα που μαθαίνει την αγάπη, την δικαιοσύνη και την εντιμότητα στα παιδιά της, και την ίδια ώρα βάζει τα θεμέλια για έναν καλύτερο κόσμο για όλους.

Η Μάνα που μαθαίνει τι σημαίνει συγχώρεση, ευθύνη, κατανόηση, συνεννόηση και μαζί αυτοθυσία. Που γίνεται παράδειγμα για τα παιδιά της και αγνοεί τον ηρωισμό της μέσα στον καθημερινό αγώνα για να τα προλάβει όλα, για να τα καταφέρει.

Η γυναίκα μάνα, η μάνα γυναίκα, οι μανάδες όλου του κόσμου κρατούν στα χέρια το μέλλον αυτού του κόσμου, κρατώντας στις αγκαλιές τους τα μωρά τους, μαθαίνοντας πρώτες την ζωή στα παιδιά τους.

Αυτές οι μανάδες, καθημερινές αφανείς ηρωίδες γιορτάζουν κάθε μέρα, κάθε φορά «που τα καταφέρνουν» για τα παιδιά τους, κάθε φορά που τα καταφέρνουν τα παιδιά τους.

Αυτές οι μανάδες που φέρνουν ένα μικρό πλάσμα στον κόσμο μας και έχουν την δύναμη να το μετατρέψουν σε ΑΝΘΡΩΠΟ.

Σε αυτές τις μανάδες που χρωστάμε όλοι μας ένα τεράστιο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ και μαζί όλη την αγάπη μας και τον αγώνα μας για να γίνει ο κόσμος που θα μεγαλώσουν τα σημερινά και αυριανά παιδιά τους σε ένα καλύτερο κόσμο, χωρίς εμπόδια, χωρίς πολέμους, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο δημοκρατικό.

Πηγή: dromosanoixtos.gr

---

Ηλίας Αλεξανδρής: Σχετικά με τον συντάκτη

---

Διαβάστε Περισσότερα »