«Θέλουμε ή δεν θέλουμε περισσότερες Συλλογικές Συμβάσεις και περισσότεροι εργαζόμενοι να καλύπτονται από αυτές;».
Αυτό αναρωτιόταν χτες, δήθεν αφελώς, η υπουργός Εργασίας στη Βουλή, όπου συζητιέται το νομοσχέδιο - τερατούργημα για τις Συλλογικές Συμβάσεις.
Το πραγματικό ερώτημα όμως δεν είναι αυτό, αλλά ποιο είναι το πραγματικό περιεχόμενο του νομοσχεδίου που συνυπογράφουν κυβέρνηση, εργοδοσία και εργατοπατέρες.
Το νομοσχέδιο αυτό δεν φτιάχτηκε για να στηρίξει το εισόδημα των εργαζομένων, αλλά για τη στήριξη της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των ομίλων.
Πίσω από το ρετουσάρισμα, παραμένει σε πλήρη ισχύ όλο το αντεργατικό μνημονιακό πλαίσιο που καταργεί τις Συλλογικές Συμβάσεις, με αποτέλεσμα σήμερα να καλύπτεται μόλις 1 στους 4 εργαζόμενους.
Οι διατάξεις του σε τίποτα δεν υποχρεώνουν τους εργοδότες να προσέλθουν σε διαπραγμάτευση με τα συνδικάτα, καθώς δεν επανέρχεται ούτε η μονομερής προσφυγή στον ΟΜΕΔ, ούτε η επέκταση και υποχρεωτικότητα μιας Σύμβασης, αν υπογραφεί.
Για κερασάκι στην τούρτα, η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας παραμένει στα χέρια των κυβερνήσεων, εμποδίζοντας κάθε διεκδίκηση των συνδικάτων.
Συνέπεια όλων αυτών θα είναι να παραμένουν οι Συλλογικές Συμβάσεις θαμμένες στον λάκκο της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας, όσα ψέματα κι αν επιστρατεύσει η κυβέρνηση με τη στήριξη των ελεγχόμενων εργατοπατέρων.
Πηγή: rizospastis
Η Σφήκα: Επιλογές
Πηγή: rizospastis
Η Σφήκα: Επιλογές
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου