Ελλάδα
«Θα ρισκάρει η Ελλάδα τις κατακτήσεις της για να μετατραπεί σ' ένα ακυβέρνητο καράβι μέσα σε αχαρτογράφητα διεθνή νερά;». Αυτό το αμίμητο «δίλημμα» θέτει η κυβέρνηση ως βασικό άξονα στην προσπάθεια εγκλωβισμού του λαού, όπως το περιέγραψε προχτές ο πρωθυπουργός.
«Θα ρισκάρει η Ελλάδα τις κατακτήσεις της για να μετατραπεί σ' ένα ακυβέρνητο καράβι μέσα σε αχαρτογράφητα διεθνή νερά;». Αυτό το αμίμητο «δίλημμα» θέτει η κυβέρνηση ως βασικό άξονα στην προσπάθεια εγκλωβισμού του λαού, όπως το περιέγραψε προχτές ο πρωθυπουργός.
Αλήθεια, για ποιες κατακτήσεις μιλάνε;
Για τη 13ωρη δουλειά;
Για τους μισθούς που δεν φτάνουν ούτε έως τις 20 του μήνα;
Για τους τόπους δουλειάς - κρεματόρια;
Για την εμπορευματοποιημένη Υγεία, τις «απελευθερωμένες» συγκοινωνίες, τις υποδομές στο ζύγι «κόστους - οφέλους», όπου οι λαϊκές ανάγκες θυσιάζονται για τα κέρδη του κεφαλαίου; `
Η μήπως τις μεγάλες «κατακτήσεις» της εμπλοκής στα ευρωατλαντικά σχέδια, με τελευταία τη συμμετοχή στον κατοχικό στρατό που θα εκστρατεύσει στη Γάζα;
Και για να έχουμε καλό ερώτημα, στα «αχαρτογράφητα νερά» πώς πάει η χώρα;
Την παίρνει το ρεύμα ή την πλοηγούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου, οι ΝΑΤΟικές και λοιπές «συμμαχικές» δεσμεύσεις, οι ευρωενωσιακές Οδηγίες και κατευθύνσεις, όλα αυτά δηλαδή που η κυβέρνηση παρουσιάζει ως σταθερότητα, ενώ οδηγούν τον λαό σε νέες, μεγαλύτερες φουρτούνες;
Από την άλλη, δυνάμεις όπως το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ και διάφοροι «αντισυστημικοί» του ...συστημικού νερού όχι μόνο δεν αμφισβητούν την πορεία του σκάφους, αλλά κάνουν τον μούτσο στο κατάρτι, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι δεν κρατάει γερά το τιμόνι και ότι δεν πείθει τους «από κάτω» να τραβάνε κουπί.
«Η μακρόπνοη σταθερότητα απαιτεί να μη συγκυβερνήσουμε με ΝΔ για να υπάρχει αξιόπιστη αξιωματική αντιπολίτευση», έλεγε χτες ένας εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, περιγράφοντας την ανάγκη να υπάρχει αστική κυβερνητική «εναλλακτική» για να παίζεται το αντιλαϊκό παιχνίδι.
Τα δικά τους διλήμματα δεν είναι διλήμματα του λαού! Γιατί λαός και καπιταλιστές δεν βρίσκονται, ούτε πρόκειται να βρεθούν «στην ίδια βάρκα».
Το δίλημμα για τον λαό είναι αν θα συνεχίσει να τραβάει κουπί για να θησαυρίζουν μια χούφτα κηφήνες, πηγαίνοντας απευθείας στο «μάτι του κυκλώνα», ή θα χαράξει τη δική του πορεία σε σύγκρουση με το κεφάλαιο και την εξουσία του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου