Κόσμος
Σαράντα πέντε νεκρούς και δεκάδες τραυματίες άφησε πίσω του το χειρότερο σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Ισπανία από το 2013, το βράδυ της Κυριακής, όταν δύο τρένα υψηλής ταχύτητας συγκρούστηκαν στην Αδαμούθ της Κόρδοβα.
Ο συρμός της ιδιωτικής εταιρείας «Iryo» εκτροχιάστηκε και βαγόνια του πέρασαν στις διπλανές σιδηροτροχιές. Δευτερόλεπτα αργότερα, ο συρμός της κρατικής «Renfe», που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση, έπεσε πάνω τους.
Μέσα σε ένα 48ωρο σημειώθηκαν δύο ακόμα εκτροχιασμοί στην περιοχή της Καταλονίας (στον έναν σκοτώθηκε ο μηχανοδηγός), ενώ την Πέμπτη ένα τοπικό τρένο συγκρούστηκε με τον βραχίονα γερανού στο Αλούμπρες της Καρθαγένης.
Για το πολύνεκρο δυστύχημα στην Αδαμούθ οι έρευνες στρέφονται σε έναν ελαττωματικό αμφιδέτη στο χιλιόμετρο 318,7 της γραμμής. Σύμφωνα με πηγές του «Reuters», οι τεχνικοί εντόπισαν φθορά που «υπήρχε εκεί για κάποιο χρονικό διάστημα», πιθανώς αποτέλεσμα κόπωσης του υλικού ή κακής συγκόλλησης, που δημιούργησε κενό περίπου 30 εκατοστών ανάμεσα στα τμήματα της σιδηροτροχιάς, το οποίο διευρυνόταν καθώς τα τρένα συνέχιζαν να περνούν.
Πέντε μήνες πριν την τραγωδία, τον Αύγουστο του 2025, το Συνδικάτο Μηχανοδηγών της Ισπανίας είχε στείλει επιστολή στην ADIF, τον διαχειριστή υποδομών. Σ' αυτήν περιέγραφε «μεγάλο αριθμό λακκουβών», «απότομα χτυπήματα», «βαθιά και επιταχυνόμενη υποβάθμιση του τροχαίου υλικού» που προκαλούσε «συχνές βλάβες, αστάθεια κύλισης και ζημιές στη δομή των συρμών».
Οι μηχανοδηγοί - που έχουν κηρύξει τριήμερη απεργία από τις 9 έως τις 11 Φλεβάρη - ζητούσαν μείωση της μέγιστης ταχύτητας μέχρι να γίνουν οι απαραίτητες επισκευές. Το αίτημα αγνοήθηκε, επειδή αυτό σημαίνει λιγότερα δρομολόγια και μειωμένα κέρδη...
Η γραμμή Μαδρίτης - Σεβίλης λειτουργεί από το 1992, είναι η παλιότερη γραμμή υψηλής ταχύτητας στη χώρα και για σχεδόν τρεις δεκαετίες εξυπηρετούνταν από έξι καθημερινά δρομολόγια της κρατικής «Renfe». Με την «απελευθέρωση» των σιδηροδρόμων το 2019, και την είσοδο της ιταλικής «Iryo» και της γαλλικής «Ouigo» το 2021, τα δρομολόγια πολλαπλασιάστηκαν σε 125. Οι επιβάτες αυξήθηκαν κατά 77%, φτάνοντας τα 40 εκατομμύρια το 2024.
Η συντήρηση ακολούθησε την αντίθετη πορεία. Οι επενδύσεις στις υποδομές κατέρρευσαν, από 6,5 δισ. ευρώ το 2009 σε μόλις 2,3 δισ. το 2018. Ακόμα κι όταν ανέκαμψαν στα 4 δισ. το 2023, παρέμειναν πολύ κάτω από τις πραγματικές ανάγκες ενός δικτύου που φθείρεται ολοένα ταχύτερα.
Χαρακτηριστικό της κατάστασης είναι το γεγονός ότι τουλάχιστον 7 στα 10 τρένα υψηλής ταχύτητας είχαν κάποιου είδους καθυστέρηση το 2025, με το 32% να ξεπερνά τη μία ώρα. Η «Renfe», αντί να επενδύσει στη συντήρηση, άλλαξε την πολιτική αποζημίωσης τον Ιούλη του 2024, μειώνοντας δραστικά τις επιστροφές χρημάτων στους επιβάτες.
Στη γραμμή όπου έγινε το δυστύχημα εμπλέκονται τέσσερις διαφορετικοί πάροχοι συντήρησης: Ενας για τις γραμμές, ένας για την ηλεκτροδότηση, ένας για τις εγκαταστάσεις ασφαλείας και ένας για το πράσινο. Ολοι ιδιωτικές εταιρείες, που «εξ ορισμού αποσκοπούν στο μέγιστο κέρδος», όπως παραδέχεται το ίδιο το υπουργείο Μεταφορών.
Μόνο το 13% του ισπανικού δικτύου διαθέτει το σύγχρονο σύστημα ασφαλείας ERTMS πρώτου επιπέδου και μόλις το 9% του δεύτερου, υψηλότερου επιπέδου. Η Ισπανία έχει το μεγαλύτερο δίκτυο υψηλής ταχύτητας στην Ευρώπη, με πάνω από 3.800 χιλιόμετρα, αλλά η ασφάλειά του υπολείπεται κατά πολύ.
Οι παραλληλισμοί με τα Τέμπη είναι οδυνηροί: Ελλιπής συντήρηση. Υποχρηματοδότηση. Τεμαχισμός αρμοδιοτήτων. Προειδοποιήσεις που πέφτουν στο κενό. Κράτος και μονοπωλιακοί όμιλοι που είναι συνέταιροι στην εκμετάλλευση και συνένοχοι στη συγκάλυψη. Η ίδια λογική διαπερνά τους σιδηροδρόμους σε όλη την Ευρώπη, κάνοντας επίκαιρο πάντα και παντού το σύνθημα: Οι ζωές μας, όχι τα κέρδη τους!
Σαράντα πέντε νεκρούς και δεκάδες τραυματίες άφησε πίσω του το χειρότερο σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Ισπανία από το 2013, το βράδυ της Κυριακής, όταν δύο τρένα υψηλής ταχύτητας συγκρούστηκαν στην Αδαμούθ της Κόρδοβα.
Ο συρμός της ιδιωτικής εταιρείας «Iryo» εκτροχιάστηκε και βαγόνια του πέρασαν στις διπλανές σιδηροτροχιές. Δευτερόλεπτα αργότερα, ο συρμός της κρατικής «Renfe», που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση, έπεσε πάνω τους.
Μέσα σε ένα 48ωρο σημειώθηκαν δύο ακόμα εκτροχιασμοί στην περιοχή της Καταλονίας (στον έναν σκοτώθηκε ο μηχανοδηγός), ενώ την Πέμπτη ένα τοπικό τρένο συγκρούστηκε με τον βραχίονα γερανού στο Αλούμπρες της Καρθαγένης.
Για το πολύνεκρο δυστύχημα στην Αδαμούθ οι έρευνες στρέφονται σε έναν ελαττωματικό αμφιδέτη στο χιλιόμετρο 318,7 της γραμμής. Σύμφωνα με πηγές του «Reuters», οι τεχνικοί εντόπισαν φθορά που «υπήρχε εκεί για κάποιο χρονικό διάστημα», πιθανώς αποτέλεσμα κόπωσης του υλικού ή κακής συγκόλλησης, που δημιούργησε κενό περίπου 30 εκατοστών ανάμεσα στα τμήματα της σιδηροτροχιάς, το οποίο διευρυνόταν καθώς τα τρένα συνέχιζαν να περνούν.
Πέντε μήνες πριν την τραγωδία, τον Αύγουστο του 2025, το Συνδικάτο Μηχανοδηγών της Ισπανίας είχε στείλει επιστολή στην ADIF, τον διαχειριστή υποδομών. Σ' αυτήν περιέγραφε «μεγάλο αριθμό λακκουβών», «απότομα χτυπήματα», «βαθιά και επιταχυνόμενη υποβάθμιση του τροχαίου υλικού» που προκαλούσε «συχνές βλάβες, αστάθεια κύλισης και ζημιές στη δομή των συρμών».
Οι μηχανοδηγοί - που έχουν κηρύξει τριήμερη απεργία από τις 9 έως τις 11 Φλεβάρη - ζητούσαν μείωση της μέγιστης ταχύτητας μέχρι να γίνουν οι απαραίτητες επισκευές. Το αίτημα αγνοήθηκε, επειδή αυτό σημαίνει λιγότερα δρομολόγια και μειωμένα κέρδη...
Η γραμμή Μαδρίτης - Σεβίλης λειτουργεί από το 1992, είναι η παλιότερη γραμμή υψηλής ταχύτητας στη χώρα και για σχεδόν τρεις δεκαετίες εξυπηρετούνταν από έξι καθημερινά δρομολόγια της κρατικής «Renfe». Με την «απελευθέρωση» των σιδηροδρόμων το 2019, και την είσοδο της ιταλικής «Iryo» και της γαλλικής «Ouigo» το 2021, τα δρομολόγια πολλαπλασιάστηκαν σε 125. Οι επιβάτες αυξήθηκαν κατά 77%, φτάνοντας τα 40 εκατομμύρια το 2024.
Η συντήρηση ακολούθησε την αντίθετη πορεία. Οι επενδύσεις στις υποδομές κατέρρευσαν, από 6,5 δισ. ευρώ το 2009 σε μόλις 2,3 δισ. το 2018. Ακόμα κι όταν ανέκαμψαν στα 4 δισ. το 2023, παρέμειναν πολύ κάτω από τις πραγματικές ανάγκες ενός δικτύου που φθείρεται ολοένα ταχύτερα.
Χαρακτηριστικό της κατάστασης είναι το γεγονός ότι τουλάχιστον 7 στα 10 τρένα υψηλής ταχύτητας είχαν κάποιου είδους καθυστέρηση το 2025, με το 32% να ξεπερνά τη μία ώρα. Η «Renfe», αντί να επενδύσει στη συντήρηση, άλλαξε την πολιτική αποζημίωσης τον Ιούλη του 2024, μειώνοντας δραστικά τις επιστροφές χρημάτων στους επιβάτες.
Στη γραμμή όπου έγινε το δυστύχημα εμπλέκονται τέσσερις διαφορετικοί πάροχοι συντήρησης: Ενας για τις γραμμές, ένας για την ηλεκτροδότηση, ένας για τις εγκαταστάσεις ασφαλείας και ένας για το πράσινο. Ολοι ιδιωτικές εταιρείες, που «εξ ορισμού αποσκοπούν στο μέγιστο κέρδος», όπως παραδέχεται το ίδιο το υπουργείο Μεταφορών.
Μόνο το 13% του ισπανικού δικτύου διαθέτει το σύγχρονο σύστημα ασφαλείας ERTMS πρώτου επιπέδου και μόλις το 9% του δεύτερου, υψηλότερου επιπέδου. Η Ισπανία έχει το μεγαλύτερο δίκτυο υψηλής ταχύτητας στην Ευρώπη, με πάνω από 3.800 χιλιόμετρα, αλλά η ασφάλειά του υπολείπεται κατά πολύ.
Οι παραλληλισμοί με τα Τέμπη είναι οδυνηροί: Ελλιπής συντήρηση. Υποχρηματοδότηση. Τεμαχισμός αρμοδιοτήτων. Προειδοποιήσεις που πέφτουν στο κενό. Κράτος και μονοπωλιακοί όμιλοι που είναι συνέταιροι στην εκμετάλλευση και συνένοχοι στη συγκάλυψη. Η ίδια λογική διαπερνά τους σιδηροδρόμους σε όλη την Ευρώπη, κάνοντας επίκαιρο πάντα και παντού το σύνθημα: Οι ζωές μας, όχι τα κέρδη τους!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου